Wednesday, July 15, 2015

Exploring Vidarbh

विदर्भ म्हटलं कि आठवत ते फक्त शेतक-यांची आत्महत्या, दुष्काळ, तपतं उन्हं,आणि
कुपोषण.
खरचं येवठच सामावलय का हो विदर्भानाही ना,

  आता बघुया काय खास आहे विदर्भात.







Photo Documentary based on Article विदर्भ म्हटलं कि

Saturday, April 18, 2015

पुणे वाहतूक

 
पुणे तिथे काय उणे असे म्हणुन उणेकर (माफ करा पुणेकर असं लिहायचं होत),
तर "पुणेकर" स्व:ताचिच पाठ थोपटून घेतात. परंतु  पुण्या मधेही काहीतरी उणे आहेच हे पुणेकरांनी हि मान्य करायला हवं, ते म्हणजे पुण्याची बेशिस्त वाहतूक व्यवस्था आणि बेशिस्त पुणेकर.
पुण्यात सध्या दोन पुणेकरांचे गट पडतात एक म्हणजे जुने पुणेकर आणि सध्या बाहेरून येउन पुण्यात स्थाईक झालेले नवीन पुणेकर. जेव्हा कोणि पुण्याला किवां पुणेकरांना बेशिस्त पुणेकर अस म्हणतो तेव्हा दोघेही एकमेकां कडे बोट दाखवून मोकळे होतात. आज पुणे शहाराच्या वाहतुकीची जी अवस्था आहे ती पाहून पुणे शहराला ही गुदमर्लेल्या  सारखा होत असेल. जगभरामध्ये वाहतुकी साठी नवीन नवीन गोष्टींचा वापर होऊ लागला आहे, Railway, Metro, Bullet Train, Intercity Water Transport, Private Jet. ईत्यादी अनेक गोष्टींनी प्रवासी वाहतूक व्यवस्था सुरळित केलेली आहे. अनेकदा आपण वाचतो कि जापान मधे कंपनी चे CEO सायकल ने ऑफीस ला जातात, तर UK मधे Managers खाजगी वाहना ऐवाजी Metro किंवा इतर Public Transport चा  वापर करतो. परंतु हिंजेवाडी च्या रस्त्यावर बघाल तर साधा Team Leader सुद्धा कार मधुन जातान दिसेल. ह्याचा अर्थ आपण खुप प्रगत आहो किंवा आपल्या लोकांकडे खुप पैसा आहे अस काही नाही, हे फ़क्त आपल फ़सलेल Public Transport  म्हणुन हा पर्याय. PMPL च्या बसेस ची वाट बघत बसायच, ति आल्यावरही त्यात लोंबकणारे लोंढे हे पाहुनच मनात धस्स होत, त्यात बसायची हिम्मत होइलच अस नाही.
आणि पुण्यात Auto म्हणजे न बोललेला विषय, मिटर हे फ़क्त दिखाव्यासाठीच असतात. जरा लांब जायच असेल तर ५००-६००/- हा आकडा सांगुन मोकळे होतात. यायच तर या, नाही तर बसा "बस" ची वाट बघत. किंवा ६ सिटरAuto जे प्रत्येक ५मिनिटाला सवारी बसवण्यासाठी नाही तर कोंबण्या साठी थांबवत थांबवत नेतात, वर त्यांची मुजोरी ही सहन करवी लागते, म्हणुन आज पुण्यात प्रत्येक जण आपल खजगी वाहन वापरण जास्त सोईच मानतो, आणि अश्यानेच पुण्याच्या वाहतुकिचा प्रश्न दिवसेंदिवस जटील होत चालला आहे.

Sunday, April 12, 2015

Foreign Language (JLPT)





परकीय भाषेतुन कमाई हा लेख आत दृष्य स्वरुपात.
इतर व्हीडिओ बघण्यासाठी ह्या लिंक वर क्लिक करा New Vedios


Thursday, April 9, 2015

लेख आता दृष्य स्वरूपात

आपल्या रणसंग्राम वरती एक नवीन उपक्रम चालू केलेला आहे. काही निवडक लेख आणि' कवितांच Recording करून त्यांना दृष्य स्वरूपात दाखवण्याचा एक छोटासा प्रयत्न हाती घेतला आहे,
त्याच बरोबर इतरही काही विषयांवर Videos बनवून इथे व्हिडीओ या सदरा अंतर्गत प्रदर्शित  करण्यात येणार आहेत. आशा आहे आपल्याला हा छोटासा प्रयत्न नक्कीच आवडेल.
धन्यवाद.
ह्या लिंक वर क्लिक करा New Vedios



Saturday, June 1, 2013

शेतकर्याची ट्वेन्टी-२०...

This is Guest Article by Mr. Ashish Kulkarni, 
हिंन्दुस्तानच्या संघाने  2007 ला पहिला ट्वेंटी-२० चा विश्वचषक झिंकला आणि सगळीकडे अगदी एकच जल्लोष चालु आहे. सर्वांना खुपच आंनद झालाय अगदी दिवाळॉ साजरी होतीये सर्वत्र. मि सुद्धा अगदी बेहोष होउन नाचलो. दुसर्या दिवशी एक एक आकडे बाहेर येऊ लागले आणि…. बापरे बाप.. केवढी हि बक्षिसे, काय हे मोठे मोठ्ठे आकडे. प्रत्येक खिळाडु अगदि करोडपती झाला. आमच्या मुख्यमंत्र्यांनी १०-१० लाखाची बक्षीसे जाहिर केली.
पण मनात एक खंत होतीच आमचे हेच मंत्री जेंव्हा विदर्भातले शेतकरी व्याजमाफी द्या म्ह्णुन अर्ज करतात तेंव्हा अगदी “ग्रेट इकॉनॉमिस्ट” असल्याचा भास निर्माण करत नकार देतात आणि इथे मात्र पैशांची खैरात होतीये, खेळाडुंना पैसे जाहिर करताना कसा नसतो यांच्या तिजोरीत खडखडाट? प्रत्येक खिळाडुला या आधीच एकढा प्रचंड पैसा मिळालेला असताना आणखी हे दहा लाख कश्या करता? त्याच वेळी एक कल्पना सुचली.. शेतकर्यांच्या भल्या साठी..
आपण भरवायची शेतकर्यांची ट्वेंटी-२०
धम्माल मजा येईल, विदर्भातल्या १२ टिम्स. प्रत्येक संघा मध्ये १२ शेतकरी. शरद पवार (साहेब), शेतकर्यांचे कैवारी, पुरस्कर्ते शोधुन आणतीलच. मग बक्षीसे जाहिर होतील शेतकर्यांसाठी..
१ चौकार मारला कि एक लाख रुपये.
१ षटकार मारला कि सहा लाख रुपये आणि कोणा एका शेतकर्याने जर मारले सहा चेंडुंमध्ये सहा षटकार तर त्याला हि आपल्या युवराज सिंह प्रमाणे एक करोड रुपये मिळतील. बिचारे शेतकरी आपले आणि आपल्या गावाचे कर्ज फेडुन सुखाने जगतील तरी.
सध्या ना बियाणे चांगले मिळतय ना त्यातुन पिकणार्या मालाला चांगली किम्मत मिळतीये. तर मग मित्रांनो शेतकर्यांना पैसे मिळवुन द्यायची हि आईडियाची कल्पना कशी वाटतीये? जरुर कळवा.
आपण भरवायची ना मग शेतकर्यांची ट्वेंटी-२०?
आशिष कुलकर्णी

Thursday, September 6, 2012

महात्मा बसवेश्वर आणि आजचा लिंगायत समाज

          महात्मा बसवेश्वरांच्या जीवनाचा आणि लिंगायत समाजाचा सखोल अभ्यास नसतानाही ह्या विषयावर बोलण जरा कठीणच.
कारण महात्मा बसवेश्वर हे नाव  आणि त्यांच्या विचारातून निर्माण झालेला  लिंगायत समाज हे काही आज जन्माला आलेलं नाही हा बाराशे व्या शतकां पासून चालत आलेला इतिहास आहे. मात्र ज्या कारणा साठी आणि जी मनीषा मणात ठेवून बसवेश्वरांनी हि खटाटोप केली होती, आणि हा सर्व उपद्व्याप करण्यासाठी जी काही टीका सहन केली होती तो विचारच आज इतिहास जमा होऊ लागल्याच चित्र दिसतंय. 
महात्मा बसवेश्वरांनी ज्या विचारांवर लिंगायत समाज स्थापन केला तो म्हणजे
"माणूस हा त्याच्या जन्माने नव्हे तर समाजात केलेल्या कर्माने मोठा होत असतो"
हा विचार त्यांनी आणि त्यांच्या अनुयायांनी मनाशी घट्ट धरून जात पात गाडत, धर्माच्या भिंती पाडून लिंगायत समाजाची मुहूर्तमेढी रोवली. लिंगायत धर्मात कुठल्याही जातीच्या, व धर्माच्या लोकास येण्यास बंधनं ठेवली  नाहीत,  जातीपातीची बेडी तोडून गळ्यामध्ये शिवलिंग धारण करा आणि माणुसकीचा अर्थ सांगणारा लिंगायत शिव शरण म्हणून वावरा. असा हा सर्वधर्म समभाव सांगणारा सामाज त्या काळात

Monday, September 26, 2011

पटलं तर घ्या..

Ressesion ची टांगती तलवार, महागाई चा भुकंप, आणि भ्रष्टाचाराचा आ वासून उभा असलेला भस्मासुर.
ह्या सगळ्या विळख्यात अडकलेला आपल्या सारखा अनेक जबाबदार्यांचं वेताळ भूत मानगुटीवर घेऊन फीरणारा एक सामान्य माणूस. अश्या वेळी नवीन घर घेण्याची वेळ त्यावर आली कि त्याच्या पायाखालची जमीन नक्कीच सरकणार.  कारण एक जुनी म्हण आहे कि "लग्न पाहावं करून आणि घर पाहावं बांधून"  आज तशी घर बांधायची जवाबदारी बिल्डर लोबीने उचलली आहे आपल फक्त काम उरलय ते विकत घेऊन EMI भरायचं.....

Friday, September 16, 2011

वेडेच इतिहास घडवतात.. आणि अण्णा वेडे आहे..


खबरदार जर तुम्ही भ्रष्टाचार विरुद्ध बोलत असाल, उपोषण करत असाल, किंवा वंदे मातरम म्हणत असाल तर तुम्ही  जातीय वादी आहात तुम्हाला जातीयवादी संघटना साथ देत आहे (मग ती संघटना देशभक्त का असोना ) आणि भारतात हिंदू संघटनानाच जातीयवादी म्हटलं जात बाकी इतर  जातीयवादा च्या आधारावर उभारलेल्या  संघटना  ह्या धर्मनिरपेक्ष आहेत. ह्याच्या हि पुठे जाऊन जर  खालील प्रकारची पत्र तुम्ही सरकार ला पाठवत असाल तर मग तुम्ही वेडे आहात आणि देश द्रोही आहात हे लक्षात ठेवा.
सध्या असाच काही प्रकार आपल्या देशात सुरु आहे, महाराष्ट्रातल एक अस व्यक्तिमत्व ज्याचं नाव "कि.बा.हजारे" आहे ज्यांना लाडाने अण्णा म्हणतात, उपहासाने छोटा गांधी आणि टीकेने वाकड्या तोंडाचा गांधी म्हणून संबोधल जात ते छोट वादळ आज आपल्या केंद्र सरकार ला जाऊन भिडलंय.

Friday, August 19, 2011

भ्रष्टाचाराचा भस्मासुर आणि अण्णाअस्त्र

           भ्रष्टाचाराची कीड हि सध्या संपूर्ण जगावर पसरली आहे. ह्या रोगाची लागण भारताला कधी झाली हे सांगण जरा कठीणच पण आज ती इतकी खोलवर रुजली आहे कि संपूर्ण समाज व्यवस्था ह्या रोगाने पोखरून टाकली आहे.ह्या भ्रष्टाचार-नावाच्या रोगा  साठी बरेच कायदे करून लसीकरण करण्याचा प्रयत्न केला गेला पण काहीही उपयोग झालेला दिसला नाही. आता हा साधा रोग राहिला नसून त्याने महाकाय रूप धारण केल आहे. काल पर्यंत लहान सहान ठिकाणी छोट्या प्रमाणावर भ्रष्टाचार सगळी कडे होता. पण आज घोटाळ्यांचे आकडे बघितले तर आकडी येईल. रोज नवी बातमी, ४०० कोटी चा घोटाळा, 7०० कोटी, १००० कोटी, १लाख कोटी या वरूनच कळत की हि साधी कीड भस्मासुर बनली आहे. हा भ्रष्टाचाराचा भस्मासुर आज आ-वासून उभा आहे, आणि आपल्या हक्काची आणि कष्टाची कमाई गिळंकृत करण्यासाठी तत्पर उभा आहे.

Wednesday, August 10, 2011

सोन्याच अंड देणारी कोंबडी विकून टाकली

महानगरांमध्ये जिथे खास करून झपाट्याने विकास होत चाललाय अश्या ठिकाणी रिकाम्या जमिनींना, शेताला सोन्यापेक्षा हि जास्त किंम्मत मिळु लागली आहे. एकराने विकल्या जाणार्या जमिनी आज गुंठ्यांनी विकल्या जात आहेत. हीच बाब आज पुणे शहरामध्ये मोठ्या प्रमाणात बघायला मिळती आहे. विद्देच माहेर घर असलेल  पुण आता IT क्षेत्रालाही भुरळ घालू लागल आहे.
बघता बघता हिंजेवाडी, मगरपट्टा, तळेगाव, औंध ह्या काही गावां मध्ये IT पार्क उभे राहिले आहेत. शिक्षणाच्या बाबतीत तर पुण्याच आकर्षण पहिले पासून आहेच, रोज गल्ली बोळां मध्ये एक नवी शिक्षण संस्था जन्मास येते. त्यामुळे इथे शिक्षणासाठी आणि रोजगारासाठी दररोज येणारांच्या संखेत लक्षणीय वाढ झाली आहे. म्हणून प्रत्येक IT पार्क आणि शिक्षण संस्थाच्या आजु बाजु च्या परिसरासरांच्या किंम्मती उच्चांक गाठतात. लोखंडाच परिसाच्या स्पर्शाने सोन व्हावं तस ह्या IT पार्क आणि शिक्षण संस्था सारखे पारीस जमीनीच सोन करत आहेत.
ह्यामुळे शेतकरी शेतीला कंटाळले कि पैशाला हपापले हे कळत नाही, पश्चिम  महाराष्ट्रातला

Monday, May 2, 2011

Storie of Life

मनाचे मनाशी जुळलेले नाते..
सदैव गीत प्रेमाचे गाते..
ह्या बेधुंद मनाच्या लहरी मधे भिजावं.. मना मनात प्रेमाच बीज रुजाव. कधी गोड कधी कडु आठवणीन
मधे हरवून जाव.. ह्या पेक्ष्या वेगळ आयुष्य ते काय आहे? अश्याच काही जीवनातील रसाळ आठवणींचा संग्रह "Storie of Life"
हा नवीन सादर घेऊन येतोय.. वाचा निरनिराळ्या कथा आवडल्यास दाद द्यायला विसरू नका.
सुरवात करतोय एका English Love Story ने.
Episodes of Love story...Hope u like it...Will try to send each week one episode...
Cute love story arrives!!!!… surely it will hit you!!!… enjoy it!!!!…

Tuesday, March 15, 2011

माझ्या स्वप्नातील महाराष्ट्र

कणखर देशा, दगडांच्या देशा, महाराष्ट्र देशा. गर्जा महाराष्ट्र माझा, जय जय महाराष्ट्र माझा या पेक्षा ते आणखी काय वर्णन करणार माझ्या महाराष्ट्राच. संताच्या वाणीने आणि शिवबाच्या कर्तुत्वाने पावण झालेली ही पतित पावन महाराष्ट्र भुमी. जेव्हा महाराष्ट्रा बद्दल विचार करतो तेव्हा सगळ्यात पहिला आठवतात ते "संयुक्त महाराष्ट्र चळवळी चे दिवस". होय भारत स्वातंत्र्या नंतरही महाराष्ट्र हे स्वतंत्र राज्य नव्हत. मराठी भाषिकांचा महाराष्ट्र अनेक प्रांतात विभागलेला होता, विदर्भ हा प्रांत मध्यप्रदेश मधे तर मराठवाडा हैदराबाद च्या निजामशाही मधे तर मुंबई सह पश्चिम महाराष्ट्र गुजरात प्रंतामधे विभागलेले होते. आणि बेळगाव हे कर्नाटक (म्हैसुर प्रांत) मधे जे अजुनही तिथेच आहे. या विभागलेल्या विभक्त महाराष्ट्राला संयुक्त करण्यासाठी छत्रपतिंच्या लेकरानी कंबर कसली आणि लाखो गीरणी मजदुर, कामगार आणि दलित वर्गानी एकत्र येवून हा लढा कुठल्याही राजकीय पक्षाच्या मदती शिवाय सुरु केला, त्याचं नेतृत्व करायला कामगार नेते श्रीपाद अमृत डांगे, एस.एम.जोशी, आचार्य अत्रे, प्रबोधनकार ठाकरे(बाळासाहेब ठाकरेंचे वडील) ,शाहिर अण्णाभाऊ साठे ई. मंडळी सरसावली होती. १९५५-५६ पासुन सुरु झालेला हा रणसंग्राम तब्बल ५ वर्षे चालला आणि २१ नोव्हेंबर १९५९ रोजी १०५ हुतात्म्याच्या प्राणाची आहुती घेऊन थांबला. आणि कामगार नेते "श्रीपाद
अमृत डांगे" यांची मागणी माण्य होऊन संयुक्त महाराष्ट्राच स्वप्न १ में १९६० "जागतिक कामगार दिनी" सत्यात उतरल, तरी बेळगाव च स्वप्न मात्र भंगल, त्या वेळचा नारा होता कि बेळगाव-मुंबई सह संयुक्त महाराष्ट्र झालाच पाहिजे. परंतु गुजरात पासुन मुंबई आणि कर्नाटक पासुन बेळगाव मिळवणे म्हणजे फार मोठी कसरत होती, जवाहरलाल नेहरू सरकार दौभाषिक राज्यावर ठाम होत, मग अश्या वेळेस निर्णय झाला कि आधी मुंबई घेऊ बेळगाव येईलच, म्हणजे "आधी लगीन कोंढाण्याचे मग रायबाचे" परंतु लग्नाची वाट बघत रायबा(बेळगाव)म्हातारा झालाय. जरी आज बेळगाव महाराष्ट्रात नसेल तरीही महाराष्ट्र रुबाबात, मोठ्या दिमाघात उभा आहे. पण बेळगाव नसल्याची खंत अजुनही जाणवते.