Ransangram, Marathi blog, Maharashtra, Politics, Society, Article, Stories, रणसंग्राम

पटलं तर घ्या..

2011-09-26T05:08:00.000-07:00

Ressesion ची टांगती तलवार, महागाई चा भुकंप, आणि भ्रष्टाचाराचा आ वासून उभा असलेला भस्मासुर.

ह्या सगळ्या विळख्यात अडकलेला आपल्या सारखा अनेक जबाबदार्यांचं वेताळ भूत मानगुटीवर घेऊन फीरणारा एक सामान्य माणूस. अश्या वेळी नवीन घर घेण्याची वेळ त्यावर आली कि त्याच्या पायाखालची जमीन नक्कीच सरकणार. कारण एक जुनी म्हण आहे कि "लग्न पाहावं करून आणि घर पाहावं बांधून" आज तशी घर बांधायची जवाबदारी बिल्डर लोबीने उचलली आहे आपल फक्त काम उरलय ते विकत घेऊन EMI भरायचं.....

ह्याच विषयावर नेट-भेट या संकेत स्थळावर एक सुंदर लेख आहे तो जश्याचा तसा रणसंग्राम च्या वाचकांसाठी

असं समजा की एक 2BHK फ्लॅट विकायचा आहे. त्या फ्लॅट ची कींमत ५० लाख आहे. आणि बँक तुम्हाला त्याच्या एकूण किमतीच्या ८५% कर्ज देऊ करत आहे. आपण धरून चालु कि हे कर्ज आपण २० वर्षांसाठी घेतो आहे. आणि आता खाली दिलेले "calculation " पहा.

घर घेण्यासाठी तुम्ही स्वतः दिलेले contrbution १५% : रुपये ७.५ लाख ( यामध्येच सगळी बचत/जमापुंजी संपुन जाते !)

गृह कर्ज : रुपये ४२.५ लाख

दरमहा येणारा EMI (व्याजदर ११%) : रु .४७०००

maintenance charges दरमहा : रु .२०००

मालमत्ता कर दरमहा (Property tax) : रु .१०००-१५००

गृह कर्ज व्याजावर मिळणारी कर सवलत : दरमहा रु .४००० ( ते ही फक्त पहिल्या काही वर्षांपर्यंतच )

म्हणजे घरासाठी येणारा एकूण खर्च (अंदाजे) दरमहा : रु. ५००००

(मेंटेनन्स चार्जेस आणि कर हे भविष्यात महागाई दराप्रमाणे वाढण्याची शक्यता आहे.)

आणि दरमहा एवढे सगळे पैसे दिल्यानंतर -

१. प्रत्येक वेळी तुमच्या कुटुंबाला खरेदीसाठी नकारघंटा ऐकावी लागणार (जरी तुमचा पगार ७० ते ८० हजार असेल तरी)

२. पहिल्या काही वर्षांसाठी तरी खर्चावर संपुर्ण नियंत्रण , Family holiday आणि नविन गाडीचा प्लान पुढे ढकलला जाणार :-)

३. आणि जर या काळात नोकरी गेली, कामावरुन बडतर्फ केले (जे मंदीच्या काळात हमखास होते !) तर तुमची आर्थिक गणिते अशी काही बिघडतील की काही खैर नाही.

२० वर्षांनंतर तुम्ही दिलेली एकुण रक्कम असेल : ( ५००००० X २० X १२ ) + ७५०००० = १२७५०००० = रुपये १.३ करोड

आणि एवढे सगळे करुन करून तुम्हाला काय मिळालं तर एका २० वर्ष जुन्या असलेल्या society मधला एक २० वर्ष जुना झालेला फ्लॅट. २० वर्षांनंतर तुमच्या 2 BHK घराची (market price ) किंमत १.५ करोड असेल. आणि 20 वर्षात एका घराशिवाय काहिही मिळाले नसेल.

हेच घर जर तुम्ही घर भाडयाने घेतले तर तुम्हाला जास्तित जास्त घरभाडे १०००० येईल. इतर सगळा खर्च मिळून , आणि असं समजून चालूया की भाडे दरवर्षी ८% दराने वाढेल ( खरे तर कमीच वाढेल). प्रतीवर्षी तुम्ही दिलेलं घरभाडे असेल १.२ लाख, १.३ लाख, १.४ लाख.........

याच दराने २० वर्षांनंतर तुम्ही भरलेलं एकुण भाडे असेल ................फक्त ६० लाख.

फायदे -

१. तुम्ही कधीही घर बद्लु शकता. अगदी एखाद्या छोट्याशा कारणासाठी देखिल !

२. अचानक परगावी किंवा परदेशी स्थायीक होण्याची संधी मिळाली तर तुम्ही सहजगत्या ती संधी स्वीकारु शकता.

३. आपल्या सोयीनुसार ऑफीसच्या जवळ, मुलांच्या शाळेच्या जवळ घर घेऊ शकता.

४. तुमच्या वाढत्या कुटुंबासाठी 3BHK फ्लॅट कधीही घेउ शकता.

५. राहत्या घराचे भाडे जसजसे वाढेल त्यानुसार HRA मध्ये कर सवलतही मिळेल.

आता जर तुम्ही "हुशार" असाल तर काही पैसे शेअर बाजारात किंवा Mutual fund मध्ये गुंतवाल कारण तुम्ही फक्त रुपये १०००० घरभाडे देत आहात, ५०००० EMI नाही.

जर तुम्ही २० वर्षांपर्यंत १५% दराने दरमहा रुपये २५००० गुंतवले ( उदाहरणार्थ तुम्ही जागा खरेदी करा किंवा Mutual Fund, PPF मध्ये गुंतवा.) जसे तुमचे घरभाडे वाढेल तसे तुम्ही गुंतवणुकीची रक्कम कमी करु शकाल, आणि तरी सुद्धा तुम्ही २.५ करोड या २० वर्षात कमवु शकता ( हे तुमच्या SMART गुंतवणुकीवर अवलंबून आहे.)

आणि नंतर तुम्ही असाच एखादा FLAT तुमच्या मूलांकरिता खरेदी करु शकता आणि काही पैसे तुम्ही त्यांच्या शिक्षण आणि विकासावर सुद्धा खर्च करु शकता.

वेडेच इतिहास घडवतात.. आणि अण्णा वेडे आहे..

2011-09-16T05:15:00.000-07:00

खबरदार जर तुम्ही भ्रष्टाचार विरुद्ध बोलत असाल, उपोषण करत असाल, किंवा वंदे मातरम म्हणत असाल तर तुम्ही जातीय वादी आहात तुम्हाला जातीयवादी संघटना साथ देत आहे (मग ती संघटना देशभक्त का असोना ) आणि भारतात हिंदू संघटनानाच जातीयवादी म्हटलं जात बाकी इतर जातीयवादा च्या आधारावर उभारलेल्या संघटना ह्या धर्मनिरपेक्ष आहेत. ह्याच्या हि पुठे जाऊन जर खालील प्रकारची पत्र तुम्ही सरकार ला पाठवत असाल तर मग तुम्ही वेडे आहात आणि देश द्रोही आहात हे लक्षात ठेवा.

सध्या असाच काही प्रकार आपल्या देशात सुरु आहे, महाराष्ट्रातल एक अस व्यक्तिमत्व ज्याचं नाव "कि.बा.हजारे" आहे ज्यांना लाडाने अण्णा म्हणतात, उपहासाने छोटा गांधी आणि टीकेने वाकड्या तोंडाचा गांधी म्हणून संबोधल जात ते छोट वादळ आज आपल्या केंद्र सरकार ला जाऊन भिडलंय.

आणि त्यांच्या सोबत आहे केजरीवाल आणि किरण बेदी(माजी IPS Officer), ह्या त्याच किरण बेदी ज्यांच्या धाडसाचे धडे आम्ही लहान पाणी शाळेत गिरवलेत त्या आता सरकारच्या मते वेड्या आहेत, देशवीरोधी आहेत. जनालोकपाल साठीचा हा लढा खूप आधी पासून सुरु आहे, पण सरकार त्या कडे दुर्लक्ष करत होत पण आज मात्र जनतेच्या संतापाची लाट उसळली तेव्हा सरकारलाही नमाव लागल.

पण आजून हि कुर्खोडी संपलेली नाही, सरकार च्या एका WebSite वर अण्णा वेडे असल्याचा जावाई शोध लावलाय. आता आपल्या सारख्या सामान्य जनातेनीच न्याय करायला हवा.

अण्णा आणि Team नि सरकार ला जनलोकपाल बद्दल १४ ऑक्टोबर २०१० रोजी लिहिलेलं एक पत्र त्याच website वरून घेतलेलं.... आणि website Link हि दिलेली आहे जरूर बघा...

आणि लक्षात घ्या जर अण्णा खरच वेडे असतील तर चांगलंच आहे वेडेच इतिहास घडवतात.. आणि अण्णा वेडे आहे..

http://persmin.gov.in/Lokpal_Suggestions.अस्प

भ्रष्टाचाराचा भस्मासुर आणि अण्णाअस्त्र

2011-08-19T07:02:00.000-07:00

भ्रष्टाचाराची कीड हि सध्या संपूर्ण जगावर पसरली आहे. ह्या रोगाची लागण भारताला कधी झाली हे सांगण जरा कठीणच पण आज ती इतकी खोलवर रुजली आहे कि संपूर्ण समाज व्यवस्था ह्या रोगाने पोखरून टाकली आहे.ह्या भ्रष्टाचार-नावाच्या रोगा साठी बरेच कायदे करून लसीकरण करण्याचा प्रयत्न केला गेला पण काहीही उपयोग झालेला दिसला नाही. आता हा साधा रोग राहिला नसून त्याने महाकाय रूप धारण केल आहे. काल पर्यंत लहान सहान ठिकाणी छोट्या प्रमाणावर भ्रष्टाचार सगळी कडे होता. पण आज घोटाळ्यांचे आकडे बघितले तर आकडी येईल. रोज नवी बातमी, ४०० कोटी चा घोटाळा, 7०० कोटी, १००० कोटी, १लाख कोटी या वरूनच कळत की हि साधी कीड भस्मासुर बनली आहे. हा भ्रष्टाचाराचा भस्मासुर आज आ-वासून उभा आहे, आणि आपल्या हक्काची आणि कष्टाची कमाई गिळंकृत करण्यासाठी तत्पर उभा आहे.

भ्रष्टाचार हि समस्या आपल्याला काही नवीन नाही, आपल्या देशात मुल आईच्या पोटात असताना पासून त्याच्या वर ह्याचे संस्कार होत असतात. दवाखान्यात भारती करण्यापासून तर जन्माचा दाखला बनवण्या पर्यंत सगळी कडे पैसा लागतोच. त्यानंतर त्याच्या शाळेची Admission असो किंवा महाविद्यालयाची, फीस बरोबर Donesion हा प्रकार येणारच. शिक्षण झाल्यावर नोकरी मिळवण्यासाठी सुद्धा पैसा. लहानपणा पासून होत असलेल्या ह्या भ्रष्टाचाराच्या संस्कारामुळे हा भ्रष्टाचार आता आपल्या रक्तात भिनला आहे. येवढा खर्च करून मिळालेल्या नौकरीतूनच अधिक भ्रष्टाचार करून त्याची भरपाई केली जाते.

लहानपणी एक म्हण ऐकली असेलच "एक बोट एखाद्या कडे दाखवताना तीन बोटं आपल्या कडे असतात" सांगण्याच तात्पर्य हेच की एखाद्याला भ्रष्टाचारी म्हणत असतांना हा विचार पहिला असवा की आपण त्यात मोडत नाही ना? आणि जर उत्तर हो मिळाल तर गप्प बसू नये, उगाच अस मन बनवून घेऊ नये की आपणही भ्रष्टाचार केला आहे मग आपल्याला इतरांवर बोलण्याचा नैतिक अधिकार नाही म्हणून. अश्या वेळेस सारासार विचार करण्याची गरज आहे. झालेल्या चुकीच प्रयाचीत्त करा परत हि चूक भविष्यात चुकूनही होणार नाही याची शपथ घ्या आणि त्यावर ठाम राहा आणि समोर दिसणाऱ्या प्रत्येक लहान मोठ्या भ्रष्टाचाराविरुद्ध आवाज उठवा. जर "वाल्या" चा "वाल्मिकी" होऊ शकतो तर आपले गुन्हे हे क्षम्य आहे. परंतु ह्या चुका परत होणार नाही याची काळजी घेण हि गरजेच आहे.

जर अश्या प्रकारे प्रत्येकाने स्वतः पासून सुरुवात केली तर भ्रष्टाचाराचा मुळ पायाच नष्ट होईल. एकदा हे खाच्चीकरण झाल तरच ह्या भस्मासुराचा अंत होण्यास हातभार मिळेल. आज ह्या भस्मासुराला कुठला हि अनुअस्त्र नष्ट करू शकत नव्हत परंतु "अण्णाअस्त्र" मात्र ह्या वर भारी पडताना दिसतंय. जो भ्रष्टाचार मोठ्या प्रमाणावर होतोय खास करून राजकारणात त्या वर हे अण्णाअस्त्र नक्कीच अंकुश ठेऊ शकेल अशी आशा आहे. अण्णा हजारे हे नाव महाराष्ट्राला काही नवीन नाही अनेक मोठे अधिकारी, सत्ताधारी राजकारणी ह्यांनी ह्या आधीच अण्णांचा धसका घेतला आहे. उदा. जळगाव चे आमदार सुरेश जैन ह्यांना तर अन्नांमुळे आपल पद आणि पक्ष दोन्हीही गमवाव लागलाय. अशी बरीच उदाहरण अण्णांनी महाराष्ट्रात उभी करून ठेवली आहे. आता हे छोट वादळ केंद्रात हल्लकल्लोळ माजवतोय.

जन लोकपाल बिल साठी चाललेला रणसंग्राम संपूर्ण जागाच लक्ष वेधून घेतोय, सरकार नि पारित केलेल्या लोकपाल विरुद्ध जनलोकपाल असा सामना रंगलाय, परंतु ह्यात सामील झालेल्या प्रत्येकाला नक्की माहिती आहे काय हे लोकपाल आणि जन-लोकपाल म्हणजे आहे काय?

त्यासाठी या दोन्हींमधील फरक स्पष्ट करणारे हे काही निवडक मुद्दे -

जनलोकपाल विधेयक -

१) सात जणांच्या लोकपाल खंडपीठाच्या परवानगीनंतर पंतप्रधानांचीही चौकशी होऊ शकते

२) न्यायव्यवस्थाही लोकपालाच्या अधिकारक्षेत्रात येईल. काही वरिष्ठ अधिकाऱ्यांच्या चौकशीसाठी लोकपाल खंडपीठाची परवानगी आवश्यक

३) खासदारांची चौकशी लोकपाल खंडपीठाच्या परवानगीनंतर करता येऊ शकते

४) सर्व प्रशासकीय व्यवस्था लोकपालाच्या अधिकारक्षेत्रात येईल

५) केंद्रीय अन्वेषण विभाग (सीबीआय) लोकपालाअंतर्गत येईल

सरकारी विधेयक -

१) पंतप्रधान लोकपालाच्या अधिकारक्षेत्रात येणार नाहीत

२) न्यायव्यवस्था लोकपालाच्या अधिकारक्षेत्राबाहेर. न्यायव्यवस्थेसाठी न्यायालयीन उत्तरादायित्त्व विधेयक हे वेगळे विधेयक मांडले जाईल

३) खासदारही लोकपालाच्या अधिकारक्षेत्रात येतील, परंतु त्यांचे संसद सभागृहांतील वर्तन (उदा. मतदान) यांची चौकशी होऊ शकत नाही

४) केवळ वरिष्ठ पातळीवर प्रशासकीय अधिकाऱ्यांचा समावेश लोकपालाच्या अधिकाक्षेत्रात

५) केंद्रीय अन्वेषण विभाग लोकपालाअंतर्गत येणार नाही

ह्या बद्दल अधिक माहिती साठी इथे संपर्क साधा www.annahazare.org/ आणि http://www.indiaagainstcorruption.org/downloads.हटमल

हे मुद्दे लक्षात घ्या आणि पेटू द्या भ्रष्टाचाराच्या भस्मासुर विरुद्ध रणसंग्राम.... हल्ला बोल.....

सोन्याच अंड देणारी कोंबडी विकून टाकली

2011-08-10T07:40:00.000-07:00

महानगरांमध्ये जिथे खास करून झपाट्याने विकास होत चाललाय अश्या ठिकाणी रिकाम्या जमिनींना, शेताला सोन्यापेक्षा हि जास्त किंम्मत मिळु लागली आहे. एकराने विकल्या जाणार्या जमिनी आज गुंठ्यांनी विकल्या जात आहेत. हीच बाब आज पुणे शहरामध्ये मोठ्या प्रमाणात बघायला मिळती आहे. विद्देच माहेर घर असलेल पुण आता IT क्षेत्रालाही भुरळ घालू लागल आहे.

बघता बघता हिंजेवाडी, मगरपट्टा, तळेगाव, औंध ह्या काही गावां मध्ये IT पार्क उभे राहिले आहेत. शिक्षणाच्या बाबतीत तर पुण्याच आकर्षण पहिले पासून आहेच, रोज गल्ली बोळां मध्ये एक नवी शिक्षण संस्था जन्मास येते. त्यामुळे इथे शिक्षणासाठी आणि रोजगारासाठी दररोज येणारांच्या संखेत लक्षणीय वाढ झाली आहे. म्हणून प्रत्येक IT पार्क आणि शिक्षण संस्थाच्या आजु बाजु च्या परिसरासरांच्या किंम्मती उच्चांक गाठतात. लोखंडाच परिसाच्या स्पर्शाने सोन व्हावं तस ह्या IT पार्क आणि शिक्षण संस्था सारखे पारीस जमीनीच सोन करत आहेत.

ह्यामुळे शेतकरी शेतीला कंटाळले कि पैशाला हपापले हे कळत नाही, पश्चिम महाराष्ट्रातला
शेतकरी हा प्रगत शेतकरी म्हणुन ओळखला जातो. इथली शेती हि सुपीक आणि निसर्गाच देण लाभलेली. परंतु ह्याच सुपीक शेत जमिनी शेतकरी विकून मोकळा झालेला दिसतोय डोंगारांना Crusher लागले आहेत. विकासाच्या नावावर जमिनीचा नाश आणि झाडांची कत्तल होत आहे.

पण ह्या विकासाचा खरच किती शेतकऱ्यांना, जमीन धारकांना कितपत फायदा होत आहे. चांगला भाव मिळतोय म्हणुन सुपीक जमिनी "सेझ" च्या नावाखाली मोठ्या कंपन्याच्या घश्यात व बिल्डर लोकांच्या खिश्यात जात आहेत. आणि जमीन धारक शेतकरी काही रक्कम घेऊन खुश झाल्याच चित्र दिसतंय, आणि ह्याच गुंठ्याने विकलेल्या जमिनीच्या व्यवहारातून मिळालेल्या पैशात हे लोक चैनीच्या वस्तु घेण्यास पहिली पसंती दर्शवितात. आणि एखाद्या मंत्र्यालाही लाजवेल असा लवाजमा तयार करतात म्हणून ह्यांना गुंठामंत्री हि पदवी पुणेरी भाषेनी प्रदान केली आहे. ह्याचं वर्णन करायचं झाल तर पांढरी शर्ट-प्यांट, पायात कोल्हापुरी चप्पल, डोळ्यावर Ray-Ban चा Golden Frame असलेला चष्मा, आणि अंगावर एखाद्या पाटलीन बाईलाही लाजवेल येवढ सोन, व फिरायला एक Scorpio गाडी. असे हे गुंठामंत्री पुण्यात बरेच बघायला मिळतील. खर म्हणजे ह्यांच्या जमिनी ह्या सोन्याच अंड देणारी कोंबडी होती... ह्यांनी त्या कोंबडीला कापलं नाही तर चक्क विकून टाकलंय, आता ह्यांच्याच कोंबडीची अंडी बाहेरून आलेल्यांच्या खिश्यात.

मग आता प्रश्न उरतोय तो ह्यांच्या कडे नेमक काम काय? तर बरीच लोक अजून हि उरलेली शेती करत आहेत, काहींनी Bear-Bar, धाबा, मांसाहारी खानावळी, हॉटेल, कॅब Transport असे उद्दोग चालवले आहेत आणि उरलेला वेळ मग राजकारणात आणि गावभर पोस्टर बाजी करण्यात खर्च होतोय.

पण सगळ्यात जास्त चीड तेव्हा येते जेव्हा कोण्या काळी शिवबाचे शूरवीर शिपाई असलेले हे मावळे आज त्यांच्याच नावाने Bear-Bar,आणि धाबा उघडतात बिनधास्त शिवबांच्या फोटो समोर बसून ह्यांच्या खानावळीत तळीरामांच्या पंगती उठवतात. तिथेच बसून गल्ली पासून दिल्ली पर्यंतच्या राजकारणावर फक्त गप्पा मारतात. खरच हे सगळ बघून शिवारायाच्याही काळजात धस्स होत असेल कि हाच का तो माझा मावळा ज्याचा साठी स्वराज्याचा हट्ट केला होता. ज्याच्या साठी मोगली साम्राज्याशी दोन हात केले होते, आणि हि धरणी माय ह्यांच्या स्वाधीन केली होती.

आज हि वेळ गेलेली नाही आहे, सुपीक जमिनी विकून कुठला विकास आपण करू पाहतोय, आपण आज डोंगर दर्या सपाट करून, जंगलांचा नाश करून विकासाच्या दिशेने जातोय कि विनाशाच्या. खरच ह्याला विकास म्हणता येईल काय?

Storie of Life

2011-05-02T04:28:00.000-07:00

मनाचे मनाशी जुळलेले नाते..

सदैव गीत प्रेमाचे गाते..

ह्या बेधुंद मनाच्या लहरी मधे भिजावं.. मना मनात प्रेमाच बीज रुजाव. कधी गोड कधी कडु आठवणीन

मधे हरवून जाव.. ह्या पेक्ष्या वेगळ आयुष्य ते काय आहे? अश्याच काही जीवनातील रसाळ आठवणींचा संग्रह "Storie of Life"

हा नवीन सादर घेऊन येतोय.. वाचा निरनिराळ्या कथा आवडल्यास दाद द्यायला विसरू नका.

सुरवात करतोय एका English Love Story ने.

Episodes of Love story...Hope u like it...Will try to send each week one episode...

Cute love story arrives!!!!… surely it will hit you!!!… enjoy it!!!!…

" I took the record notebook from her and intentionally left it at home on the day I promised to return back in order to develop friendship. I was so impressed by the way she has maintained it. Her handwriting was beautiful and the highlighting & markings, presentation of the record was mind blowing. I liked her record and I liked her too, but she was a mystery. I was curious to find out the secret behind her callous nature. On Wednesday she asked me, "Where is my record?"......"

Read it on :- http://ransangram.blogspot.com/p/stories-of-life.html

माझ्या स्वप्नातील महाराष्ट्र

2011-03-15T05:45:00.000-07:00

कणखर देशा, दगडांच्या देशा, महाराष्ट्र देशा. गर्जा महाराष्ट्र माझा, जय जय महाराष्ट्र माझा या पेक्षा ते आणखी काय वर्णन करणार माझ्या महाराष्ट्राच. संताच्या वाणीने आणि शिवबाच्या कर्तुत्वाने पावण झालेली ही पतित पावन महाराष्ट्र भुमी. जेव्हा महाराष्ट्रा बद्दल विचार करतो तेव्हा सगळ्यात पहिला आठवतात ते "संयुक्त महाराष्ट्र चळवळी चे दिवस". होय भारत स्वातंत्र्या नंतरही महाराष्ट्र हे स्वतंत्र राज्य नव्हत. मराठी भाषिकांचा महाराष्ट्र अनेक प्रांतात विभागलेला होता, विदर्भ हा प्रांत मध्यप्रदेश मधे तर मराठवाडा हैदराबाद च्या निजामशाही मधे तर मुंबई सह पश्चिम महाराष्ट्र गुजरात प्रंतामधे विभागलेले होते. आणि बेळगाव हे कर्नाटक (म्हैसुर प्रांत) मधे जे अजुनही तिथेच आहे. या विभागलेल्या विभक्त महाराष्ट्राला संयुक्त करण्यासाठी छत्रपतिंच्या लेकरानी कंबर कसली आणि लाखो गीरणी मजदुर, कामगार आणि दलित वर्गानी एकत्र येवून हा लढा कुठल्याही राजकीय पक्षाच्या मदती शिवाय सुरु केला, त्याचं नेतृत्व करायला कामगार नेते श्रीपाद अमृत डांगे, एस.एम.जोशी, आचार्य अत्रे, प्रबोधनकार ठाकरे(बाळासाहेब ठाकरेंचे वडील) ,शाहिर अण्णाभाऊ साठे ई. मंडळी सरसावली होती. १९५५-५६ पासुन सुरु झालेला हा रणसंग्राम तब्बल ५ वर्षे चालला आणि २१ नोव्हेंबर १९५९ रोजी १०५ हुतात्म्याच्या प्राणाची आहुती घेऊन थांबला. आणि कामगार नेते "श्रीपाद
अमृत डांगे" यांची मागणी माण्य होऊन संयुक्त महाराष्ट्राच स्वप्न १ में १९६० "जागतिक कामगार दिनी" सत्यात उतरल, तरी बेळगाव च स्वप्न मात्र भंगल, त्या वेळचा नारा होता कि बेळगाव-मुंबई सह संयुक्त महाराष्ट्र झालाच पाहिजे. परंतु गुजरात पासुन मुंबई आणि कर्नाटक पासुन बेळगाव मिळवणे म्हणजे फार मोठी कसरत होती, जवाहरलाल नेहरू सरकार दौभाषिक राज्यावर ठाम होत, मग अश्या वेळेस निर्णय झाला कि आधी मुंबई घेऊ बेळगाव येईलच, म्हणजे "आधी लगीन कोंढाण्याचे मग रायबाचे" परंतु लग्नाची वाट बघत रायबा(बेळगाव)म्हातारा झालाय. जरी आज बेळगाव महाराष्ट्रात नसेल तरीही महाराष्ट्र रुबाबात, मोठ्या दिमाघात उभा आहे. पण बेळगाव नसल्याची खंत अजुनही जाणवते.

आज त्या १०५ हुतात्म्याच्या रक्त रंजित बलिदानाने पावन झालेला हा लढा थांबला जरी असला तरी संपला मुळीच नाही. आजही प्रत्येक महाराष्ट्रीय मराठी माणसाच्या मनात महाराष्ट्राच्या आणि
मराठीच्या विकासाच एक स्वप्न नक्कीच आहे, एक आग त्याच्या हृदयात सतत धगधगत आहे. आज विचार करण्या सारखी गोष्ट अशी आहे कि महाराष्ट्र रुबाबात जरी उभा असला तरी तो खरच सुखात नांदतो आहे का? आज महाराष्ट्रास एकत्र करण्या साठी लढा देणार्या त्या गिरणी कामगारांच्या गिरण्याच्या जमीनीचे लचके तोडण्या साठी नेते, धनाढ्य आणि राज्यकर्त्यांन मध्ये संगनमत झालेले दिसते आहे. आज सगळ्यात मोठा प्रश्न महाराष्ट्रा समोर आहे तो भ्रष्टाचाराचा, बेरोजगारीचा, आणि महागाईचा तरी सुद्धा मनात विश्वास आहे तो महाराष्ट्राच्या प्रगतीचा. कारण काही काळा पूर्वी महाराष्ट्र देशातील सर्वात प्रगत राज्य होत. आपल्या मनातील दुर्दम्य आशावाद हाच महाराष्ट्राच्या प्रगतीचा पाया ठरू शकणार आहे.

प्रत्येक मराठी मनाप्रमाणे माझंही आशावादी मन ह्या महाराष्ट्र भूमी साठी काही स्वप्न रंगवातंय, माझ्या स्वप्नातला महाराष्ट्र जगाच्या पाठीवर कोहिनूर हिर्या प्रमाणे चमकत असेल, इथे छत्रपतींची शिवशाही नांदेल, १०५ हुतात्म्याच्या बलिदानाची प्रेरणा नांदेल, महाराष्ट्राची माय मराठी हिं ज्ञानभाषा असेल, इथे पुन्हा एकदा मजदूर, दलित, कामगार आणि शेतकर्यांच राज्य नांदेल. शेतीसाहित अनेक लहान मोठ्या उद्योगांचा विकास होईल,पण तेही निसर्गाचा समतोल राखून. आणि जागतिकीकरणाचा अधिकाधिक फायदा हि महाराष्ट्राला होईल, इथला प्रत्येक तरुण सुशिक्षित असेल पण तो बेरोजगार नसेल, माझ्या या स्वप्नाच्या महाराष्ट्रात अनेक उद्योगा सहित सहकार क्षेत्राचीही भरभराट हि जगात कुठेही झाली नाही एवढी असेल.त्याच बरोबर इथल्या राजकीय पक्ष्यांच्या भुमिका ह्या सत्ताभिमुख नसुन त्या समाजाभिमुख असेल. त्या मुळे कुठल्या हि ठराविक प्रांतावर कुठल्या हि प्रकारचा अन्याय होणार नाही आणि कुठला हि प्रांत महाराष्ट्रा पासुन वेगळा होण्याचा विचारही करणार नाही. माझ्या या स्वप्नील रंगी रंगलेल्या महाराष्ट्रात कलागुणांना अधिक वाव असेल, महाराष्ट्राच्या भर-भराटी साठी विचारवंतांच्या विचाराची जोड असेल, माझ्या स्वप्नातल्या महाराष्ट्रात अनेक बाबा आमटे, अण्णा हजारे, डॉ आंबेडकर, टिळक, सावरकर, जन्मास येतील.

प्रबळ विश्वासाच्या जोडीने बघितलेलं हे स्वप्न नक्कीच खर होईल.... आणि हा शिवाजी महाराजांचा दुर्दम्य आशावादी महाराष्ट्र पुन्हा एकदा यशाच्या शिकारावर उभा असेल....

आपल्याही मनात नक्कीच काही स्वप्न जरूर असतील नक्की कळवा

जय हिंद...... जय महाराष्ट्र.........

स्वरराज नावाचा छावा

2011-03-15T05:44:00.000-07:00

संगीताच्या क्षेत्रातलं एक बरचस नावाजलेल पण सध्या अनोळखी झालेलं एक नाव म्हणजे दिवंगत संगीतकार श्रीकांत ठाकरे, गीतकार मोह.रफी च्या आवाजातलं "हा रुसवा सोड सखे पुरे हा बहाणा" हे गाण त्यांनीच संगीत बद्द केलेलं. श्रीकांत ठाकरेंची दुसरी ओळख म्हणजे "शिवसेना प्रमुख बाळासाहेब ठाकरे" यांचे धाकटे बंधू, आणि मनसे प्रमुख "राज ठाकरे" यांचे वडील. श्रीकांत ठाकरे ह्यांना संगीता बरोबर व्यंगचीत्राचीही बरीच जान होती हे बाळासाहेबांच्या मुलाखतीतून बर्याचदा जाणवलं.जसे श्रीकांत ठाकरेंच संगीत प्रत्येक युवकांच्या तोंडी अजूनही राज्य करत आहेत, तसाच त्यांचा मुलगा "राज ठाकरे" हा महाराष्ट्रातील प्रत्येक मराठी युवा मनावर अधिराज्य गाजवतोय.

मागच्या वर्षी पुण्यात शनिवारवाड्या समोर स्व. श्रीकांत ठाकरे संगीत स्मृती पुर

स्कार राज ठाकरे यांच्या हस्ते संगीतकार अजय अतुल ह्यांना देण्यात आला. तेव्हा नेहमी राजकारणावर तिखट बोलणार्या राज ठाकरेंच्या मुखावाटे कलेविषयी आणि त्यांच्या वडिलांविषयी ऐकायला मिळाल, राज ठाकरे म्हणाले, "त्यांच्या वडिलांची इच्छा होती कि त्यांनी संगीत क्षेत्रात आपला ठसा उमटवावा." त्या साठी लहानपणा पासूनच त्यांना संगीताची गोडी ह्वावी म्हणून श्रीकांतजींनी तबला, पेटी, सितार ई चे धडे गिरवणे सुरु केलेत, त्याचं नावही त्यांनी "स्वर-राज ठाकरे" ठेवलेलं म्हणजे स्वरांवर राज्य करणारा, त्यांना अनेक संगीतातले राग शिकवलेत. परंतु राज ठाकरेंना मात्र संगीता व्यतिरिक्त दुसराच राग डोक्यात बसला आणि ते आपले काका "बाळासाहेब ठाकरे" यांच्या कलेशी म्हणजे व्यंगचीत्रा शी अधिक प्रेरित होऊ लागलेत, जसजसे ते मोठे होत गेलेत त्याच्या वर काकांचा प्रभाव अधिकाधिक होत गेला "राज ठाकरे" त्या भाषणात असे हि म्हणाले होते कि त्यांना अमेरिकेला जाऊन तिथे "Holliwood च्या Disney " मध्ये Cartoon Artist म्हणून काम करायची इच्छा होती.
बाळासाहेबांन बरोबर राहून त्यांनी आपली व्यंगचीत्रशैली उंचावली व बाळासाहेबांच्या म्हण्यावारूनच व्यंगचीत्रा खाली Autograph म्हणून त्यांनी स्वर-राज ऐवजी "राज ठाकरे" हे नाव लिहिण्यास सुरुवात केली. याचा अर्थ

असा कि आज राज ठाकरेन कडे जी व्यंगचीत्रशैली असो किंवा भाषणशैली हि जशी बाळासाहेबांची देन आहे तशेच त्याचं नावही हि त्यांचीच देन आहे.

असा हा ठाकरे घराण्यातल्या संगीतातल्या वाघाचा राजकारणातील "छावा". "राज ठाकरेंनी" संगीतात जरी आपली छाप गाजवली नसली तरी त्यांना संगीताची व कलेची चांगलीच जान आहे. कारण भाषण शैली हि सुधा एक कलाच आहे, त्यानंतर श्रोत्यांना आकर्षित करण्यासाठी चकाचक बनवलेलं व्यासपीठ असो किंवा महाराष्ट्र नवनिर्माण सेनी ची website , आपण बघितलीच असेल. या प्रत्येक ठिकाणाहून एक आकर्षक मनमोहक कलाकृती दिसून येते. असा हा कलेशी जुळलेला राजकारणातला "छावा" सदैव मराठी हृदयावर अधिराज्य गाजवत राहावा आणि मराठी मातीच्या उद्धारासाठी लढत राहावा......

साथी आयुष्याचा

2011-02-04T06:44:00.000-08:00

नुकतेच माझ्या लहान बहिणीला बघायला पाहुणे आले होते, अचानकच जुळल सगळ, अस आमच्या ध्यानी मनी ही नव्हत की कोणी तरी येइल पसंती दखावातिल आणि लगेचच होकार ही देतील म्हणुन. आता कदाचित लग्नाची बोलनीही होइल आणि माझी लाडकी मला सोडुन जाइल, या विचारानीच मनात अस धस्स होत. असं वाटत बघता बघता आपण एवढे मोठे झालोत. असं वाटत कालच तर आईनी "भांडू नका रे" म्हणत पाठीत दोन "धबुके" दिले होते. कालच तर बाबांनी दोघांसाठी खाऊ आणला होता. आणि शालेचा निकाल लागला, तेव्हा तिला जास्त आणि मला कमी मार्क म्हणुन ती बाबांची लाडकी बाबांच्या खांद्यावर जाउन बसली आणि मला चीड़उ लागली, वर बाबा मला उपदेशाचे डोस पाजू लागले की "बघ शिक जरा काही तरी हिच्या कडून." आणि माझ्या मनात मात्र एकच विचार "चोमडे तू खाली उतर तुला बघतोच". हे सगळ जस काही कालच घडल होत ना. पण विचारही करवत नव्हता की लगेचच ही चिमुरडी बाबांच्या खांद्यावरून उतरून लग्नाच्या बोहल्या वर जाउन बसेल म्हणुन. मग माझ मन मुद्दामुणच आपण ज्या Drawer मधे फोटोंचा Album ठेवला आहे त्यातच एखादा महत्वाचा कागद शोधू लगत आणि हळूच तो Album काढुन त्यातले आपले लहानपणिचे फोटो बघत बसतो आणि कधी मन गहिवरून येत कळत ही नाही. हे अस तुमच्या बरोबर ही होत ना हो..?

       बरच आधी घर सुटल पुण्यात आलो, पहिला शिक्षण मग नौकरी. बघता बघता हातातुन वाळू सारखी वेळ सुटत गेली आणि बरीचशी मस्ती तिच्या सोबत करायची राहुनच गेली. उद्या ती तिचा आयुष्याच्या जोड़ीदार बरोबर निघून जाणार आणि आमची मस्ती करणारी, धिंगाना घालणारी आमची चिमुरडी एक जबाबदार गृहिणी होणार. नको वाटत हो हे मोठेपण अस वाटत "परत ते लहानपण देगा देवा."
       कस वेगाळच विश्व असत ना या Arrange Marraiges च. सगळ कस परी कथे सारख, एक राजकुमार (आई वडीलांनी शोधून आणलेला पण तिच्या पसंतीचा) तो घोड्यावर वर स्वार होउन येणार आणि तिला घेउन जाणार, अस जवळपास प्रत्येक मुलीला वाटत असेल, हो ना..? मग Love Marraiges च काय? माझ्यामते लग्नाचा प्रकार कुठलाही असला तरी तो एक प्रकारचा आयुष्याचा जुगाराच मानला जातो. मग ते स्थळ पालकांनी आणलेल असो वा तुम्ही स्वत: ठरवलेल असो, ती किंवा तो कसा असेल पुढच्या आयुष्यात तो मला सुखात ठेवेल  का? किंवा ती माझ्या  घरच्याना समजुन घेत Adjust होइल का? हे आणि अशीच सगळी प्रश्न सर्व Marraiges मधे सारखीच असतात. मग कुठलाही नात टिकवण्यासाठी गरजेचा असतो तो म्हणजे विश्वास. एकमेकांवर असलेला विश्वास हाच प्रतेक नात्याला मजबूती देतो. तिचा त्याचावर आणि त्याचा तिच्यावर असलेला विश्वास किंवा एखाद्या मुलाने/मुलीने आपल्या पालकांवर माझ्या आयुष्याचा निर्णय तुम्हीच निट घेऊ शकता अस म्हणत टाकलेला विश्वास... सगळी नाती फक्त या विस्वासवर जुळली आहेत.
       मग परत प्रश्न येतो तो म्हणजे Love Maraaiges चा किती टक्के लोक आपल्या आई-वडीलाना विश्वासात घेउन हे पाउल उचलतात. याच विषयावर माझ्या एका मैत्रिणीने खुप छान विचार मंडले होते, पहिल्यांदा एकताना थोड हसू आल पण नंतर वाटल खरच विचार करण्या सारखी गोष्ट आहे, ती म्हणाली "आज काल आई वडिल जसे सगळयाना जसे असतात ना ताशे Girl Freind, Boy Freind ही comman झाले आहेत." तीच म्हणन होत की "या सगळ्या गोष्टींसाठी आपण कधी आई वडिलांचा कधी विचारच करत नाही, त्यांनी ज़रा नाही म्हटल की त्यांच्या विरोधात निर्णय घ्यायला तयार, आणि विचार करतात की एकदा लग्न झाल आणि मूल वगैरे झाल की स्वीकार करतील अपोआप, पण ते स्वीकार का करतात? ते फक्त आपल्या प्रेमापोटी. पण जर का तो प्रियकर किंवा प्रेयसी विश्वासु निघाली नाही तर मग काय, "घर के ना घाट के"  मोठी रिस्क आहे बाबा."
      पण, मग हे म्हणन ही चुकिच होइल की कोणी प्रेमात पडुच नये. या गोष्टीचा विचार केला गेला पाहिजे की पालक नाही का म्हणतात? बर केलच Risk घेउन लग्न तर मग ती लग्न किती काळ टिकतात, करण इथे परत प्रश्न निर्माण होतो तो म्हणजे, विश्वासाचा. म्हणजे त्या दोघांचा एकमेकांवारिल विश्वास किंवा त्यांनी आपल्या पलाकाना विश्वासात घेउन केलेल लग्न. या दोन पैकी काहीही....
पण तस खर बघीतल तर आजकाल ची Metro City मधील बरीच Affairs लग्ना पर्यंत पोहचतच   नाहीत, कारण त्याच्या कड़े बरीच Options असतात. समजा जरा काही मतभेद झालेत की लगेच कुठले तरी निकष लावुन तिथेच Full Stop दिला जातो. यालाच म्हणतात अति शिक्षणाचा दुष:परिणाम. होय, कारण अति उच्च शिक्षणाने मानुस अति विचार करू लागतो, व अति विचारने त्याच्या डोक्यात अधिक प्रश्न निर्माण होतात, आणि मग ह्या सगळ्या प्रश्नांची उत्तरे मिळतिलच अस नाही, त्यातल्या कहिंचिच उत्तरे मिळतात व त्यावरूनच मग कुठला तरी निकष ठरवला जातो आणि नेमका तोच हानी-कारक ठरतो. म्हणुन ह्या संबंधाना Affaire अस म्हटल जात प्रेम नव्हे.
      सरते शेवटी निकष येवढाच काढावासा वाटतो कि  मग ते असो Love Marraige किंवा Arrange Marrage असावा फक्त विश्वास.., विश्वास आपल्या जोड़ीदारावर आपल्या जीवन साथी वर... तो साथी आयुष्याचा आयुष्यभर सोबत असेल फक्त विश्वासाच्या जोरावर..

होय, मुंबई आम्ही विकत घेतलीय!

2011-01-31T06:40:00.000-08:00

मुंम्बा नगरी कोणाची हा वाद महाराष्ट्राला काही नवीन नाही जो तो येउन हिला आपलीच जहागीर दारी सांगतो, पण मुंबई ही महाराष्ट्राचिच कशी ह्यावर प्रकाश टाकणारा "प्रतिमा जोशिंचा" एक लेख नुकताच "महाराष्ट्र Times" मधे प्रकाशित झाला होता.

तो ख़ास "रणसंग्राम" च्या वाचकांसाठी इथे पुन्हा प्रकाशित करतोय.

मुंबई नगरी ही पहिल्यापासूनच बहुभाषी असली आणि तिच्या उभारणीत नि जडणघडणीत मराठ्यांसह सर्व प्रांतीयांचा वाटा असला , तरी तिचे अव्वल भौगोलिक स्थान आणि प्राचीनत्व हे निखळ मराठी आणि मराठीच आहे. महाराष्ट्राला गुजरातशी सयामी जुळ्यासारखे जोडून द्वैभाषिक राज्य चालवण्याचा केंदाचा हेका महाराष्ट्रीयांनी मोडून काढला. मुंबईसह संयुक्त महाराष्ट्र निर्माण केला. आणि गेली पन्नास वर्षे 'मुंबई कोणाची' हा प्रश्न सतत ऐरणीवर येत राहिला.

मुंबई फक्त मराठ्यांचीच नव्हे तर सगळ्यांची, इथपासून ते 'मुंबई तुमची, भांडी घासा आमची' म्हणण्यापर्यंत कटुता ताणली जात असते. मुंबई हे दक्षिण आशियाचे इकॉनॉमिक हब होण्यापर्यंतची घोडदौड ही परप्रांतीयांच्या भांडवलामुळे झाली असे उदाहरणांसकट मांडले जाते. पैसा, भांडवल हे शब्द नुसते ऐकले तरी मराठी माणसाला विनाकारण हुडहुडी भरते. किंबहुना पैसा आणि मराठी हे दोन विरुद्धाथीर् शब्द असल्यागत आपली वाटचाल चालू असते. त्यामुळे भांडवलवाल्या अमराठी माणसांसमोर मराठी माणसे कायम न्यूनगंड घेऊन वावरत असतात. रस्त्यावरच्या राड्यांमागेही हाच न्यूनगंड असतो.

पण याच महाराष्ट्राने मुंबईसह स्वतंत्र राज्य म्हणून जन्माला येण्यापोटी गुजरातला चक्क कोट्यवधी रुपये मोजले

आहेत, हे फारच कमीजणांच्या गावी असेल. महाराष्ट्र आणि गुजरात अशी दोन स्वतंत्र राज्ये अस्तित्वात येणार ही काळ्या दगडावरची रेघ ठरल्यानंतर राज्यघटनेच्या ७व्या व ८व्या परिशिष्टात आवश्यक सुधारणा करण्यात आल्या. कलम ४२(२), ४८(१) आणि ५१(५)अनुसार गुजरात राज्याची राजधानी विकसित करण्यासाठी अस्तित्वात असलेल्या राज्याच्या कॅश बॅलन्स इन्व्हेस्टमेंट अकाऊंटमधून १० कोटी रुपये इतकी रक्कम देण्यात यावी असे प्रस्तावित करण्यात आले. त्यानंतर गुजरात राज्याची वाषिर्क तूट भरून काढण्यासाठी १९६० साली ६.०२ कोटी रुपयांपासून सुरुवात करून १९६९-७०पर्यंत १.१४ कोटी अशा क्रमाने रकमा द्याव्या, असे ठरले. याखेरीज १९६२-६३पासून १९६९-७०पर्यंत ८ आथिर्क वर्षांत गुजरातला २८.३९ कोटी रुपये लाभ व्हावा असाही निर्णय झाला.

बॉम्बे रिऑर्गनायझेशन अॅक्ट १९६०च्या कलम ५२खाली महाराष्ट्राने गुजरातला १९६२-६३ साली ६१२ लाख, ६३-६४ साली ५८५ लाख, ६४-६५ साली ५०१ लाख, ६५-६६ साली ५२६ लाख, ६६-६७ साली ४३३ लाख, ६७-६८ साली ३४० लाख, १९६८-६९ साली २०९ लाख असे ३२ कोटी ६६ लाख रुपये दिले. यात नव्या तरतुदीनुसार दिलेले ३८ कोटी धरून एकूण ६० कोटी ६६ लाख रुपये महाराष्ट्राने गुजरातला दिल्याची नोंद 'द गॅझेट ऑफ इंडिया एक्स्ट्रा ऑडिर्नरी'मध्ये आहे.

याचा अर्थ, मुंबईवरील ताबा राखण्यासाठी महाराष्ट्राला ६० कोटींची किंमत चुकवावी लागली आहे. होय, एका परीने मुंबई आपण विकत घेतलीय. भारतीय स्वातंत्र्याच्या वेळी झालेल्या फाळणीत पाकिस्तानला ५५ कोटी रुपये द्यावे लागले, त्यावरून आजही एक वर्ग सतत विखारलेला असतो. इथे तर स्वतंत्र भारतातीलच एका राज्याने दुसऱ्याला ही किंमत मोजली आहे. या मुंबईत कामगार, चाकरमानी, कारकून, कष्टकरी आणि निर्धन बुद्धिवादी इतकीच ओळख असलेल्या मराठी माणसाला कोणताच न्यूनगंड बाळगण्याची गरज नाही. मुंबईसह महाराष्ट्र अस्तित्वात आणण्यासाठी १०६ हुतात्म्यांचे रक्त तर आपण सांडले आहेच, पण ६० कोटी ६६ लाख रुपयेही मोजले आहेत!

- प्रतिमा जोशी.

खरच FACEBOOK बंद होते येत्या १५ तारखेला?

2011-01-11T03:43:00.000-08:00

अचाणक सकाळी मेल बॉक्स मधे एक मेल येवून आदळला...

that was really a shocking News. काय तर म्हणे FACEBOOK येत्या १५ तारखेला बंद होणार. News या Website वर आली होती.(http://weeklyworldnews.com/headlines/27321/facebook-will-end-on-march-15th/ ). News वाचली आणि लोकांच्या Comment वाचल्या अणि म्हटल, खरच हे बाद होते की काय? प्रतेक मिनिटाला एक comment त्यावर update होत होती. ही News अगदी वार्या सारखी सगळी कड़े पसरली होती. पण जेव्हा लगेचच Google वर search केल की "FACEBOOK IS SHUTTING DOWN ?" आणि खरी गोष्ट समोर आली, की हे सगळ Fake आहे म्हणुन. हा सपूर्ण प्रकार फक्त वेबसाइट वर Hits वाढवण्यासाठी केल्या गेलेली चिप Publicity म्हणता येइल.

एकंदर काय तर काही काळजी कराची गरज नाही FACEBOOK कधीही बंद होणे शक्य, त्या FACEBOOK च्या जन्मदात्या "MARKs" ला जरी वाटल तरी ते शक्य नाही. आज FACEBOOK प्रतेक युवा पिढीच्या च्या रक्तात भीणलय. पहिल्या काळ!त माणवाच्या प्राथमिक गरजा म्हणुन "अन्न,वस्त्र,व निवारा" ह्या गोष्टी आठवायच्या. पण

आजच्या युगात ह्यांच्या मधे काही गोष्टी Add झाल्या आहेत "अन्न,वस्त्र, निवारा, Mobile, & Facebook" या गोष्टींशिवाय युवा पिढीच जगण अशक्य झालय. एकदाच अन्न नाही मिळत असेल तरी चालेल पण Mobile, आणि Facebook पहिजेतच. या गोष्टीचा प्रत्यय तेह्वाच आला जेव्हा ही News प्रकाशात आली. जेव्हा ही News या वेबसाइट वर प्रसिद्ध झाली तेव्हा लगेचच एका दिवसात तब्बल १०,००० हुन अधिक Comment तिथे बघायला मिळ!ल्यात. म्हणजे किती Hits त्याने एका दिवसात कमावले असतील विचार करा.

पण खरच उद्या FACEBOOK बंद करायचा निर्णय घेतला "Marks" नी तर..... तर काय?

तरीही काही होणार नाही. लगेचच कोणीतरी दूसरी Co. त्याला विकत घेइल and our Facebokk will move on.

हिंदूह्रदय सम्राट.. (२३ जानेवारी निम्मित्त ख़ास)

2011-01-08T06:36:00.000-08:00

हिंदूह्रदय सम्राट म्हणजे हिंदूंच्या हृदयावर अधिपत्य गाजवणार सर्व शक्तिमान असा राजा, आणि हे पद कुठल युद्ध जिंकुन घेता येत नाही तर लोकांची मन जिंकुन मिळवल्या जात. कुठल्या ही राज्यावर राज्य करण सोप आहे पण एखाद्याच्या मनावर त्याच्या हृदयावर अधिराज्य गजवान तेवढच कठीण. आजपर्यंत च्या इतिहासात बघीतल तर हिंदुनी कुन्याही येरागैरा ला हे पद दिलेल नाही, राम आणि कृष्णाच्या ह्या हिंदू राज्यात जेव्हा परकीय शक्तीचा आतंक मजला होता तेव्हा श्री कृष्णानी गीते मधे म्हटल्या प्रमाणे

"यदा यदा हि धर्मस्य ग्लानिर्भवति भारत

अभ्युत्थानमधर्मस्य तदात्मान.म सृजाम्यहम

परित्राणाय साधुनाम विनाषाय च दुष्कृताम

धर्म संस्थापनार्थाय स.म्भवामि युगे युगे"

म्हणजे, या धरती वर जेव्हा जेव्हा आतंक माजेल तेव्हा मी जन्म घेइल आणि ही कृष्ण वाणी खरी ठरली व जिजाऊ पोटी जन्मास आले "छत्रपति शिवाजी महाराज" ज्याना आपण "कल्कि अवतार" म्हटल तरी वावग ठरणार नाही. मरगळलेल्या हिंदुच्या मनात चेतना जागवणारा तो पहिला सम्राट, त्यानंतर हिंदू समाजाला गर्वाने मान उंचवायला लावणारे, गीतेच महत्व सातासमुद्रा पार नेणारे "स्वामी विवेकानंद", परत हिन्दुच्या ह्रदय सिंहासनावर आरूढ़ होण्याचा मान मिळाला तो म्हणजे इग्रजांशी दोन हात करत क्रांतिची लाट पसरवणाऱ्या आणि अखंड हिन्दुस्थानाच स्वप्न बघणाऱ्या "स्वतंत्रवीर सावारकराना".

आता मात्र देश स्वातंत्र झाला, आता सगळे सुखी सामाधानाने राहतील अस वाटू लागल, कुठलेही परकीय शत्रु उरले नव्हते. आता भारतीयांच राज्य आल होत. मात्र "पकिस्तान" नावाची किड भारताला सुधरू देणार नाही आणि त्याच्या जिहाद नावाच्या विकृत मनोव्रुत्तिला हिन्दुच नव्हे तर संपूर्ण माणवजातीला जामोरे जाव लागेल हे कुणाला माहिती होत. त्यातही निवडून दिलेल सरकार हे निष्क्रिय असेल त्यात भर म्हणजे मतांसाठी अल्प्संख्याकाचे नको ते लाड पुरवले जातील याची कल्पनाही कोणी केली नव्हती. आता एकटा पडला होता तो म्हणजे फक्त हिदू. यात साथ कोणाची लाभणार कारण कुणी लायक मनुष्य सापडने कठीण, त्यातच मराठी माणसासाठी त्यांच्या हक्कांसाठी लठणारी संघटना जन्माला आली, ८०% सामाजकारण आणि २०% राजकारण हा फ़ॉर्मूला डोक्यात ठेवून हे संघटन

काम करत होत, मात्र ही संघटना छत्रपति शिवाजी महाराजांच्या अदर्शावर सुरु झालेली संघटना असल्या करणाने मराठी बरोबरच देशातल्या एकट्या पडलेल्या हिंदुना साथ देणे ही सुद्धा धेय ठरल. आणि महाराष्ट्रात "मराठी" आमचा प्राण तर देशात "हिंदू" आमचा श्वास आस म्हणत शिवाजी महाराजांची ही सेना "शिवसेना" अखंड भारतात "मराठी" व "हिंदू" च्या रक्षणासाठी व उद्धारासाठी कार्यान्वित झाली. आणि या वेळी हिन्दुच्या ह्रदय सिंहासनावर आरूढ़ होण्याचा मान मिळाला तो "हिंदूह्रदय सम्राट मा. शिवसेना प्रमुख बाळा साहेब ठाकरे" यांना.

Google चे अंतरंग

2011-01-05T01:53:00.000-08:00

Google सध्या सगळयांच्या ओठांवर असलेल एक नाव, Google हे एक Seacrh Engine म्हणुन जन्माला आल, त्याची जन्मापासून ची कहानी सांगणार एक पुस्तक मार्केट मधे available आहे, Google च्या निर्मात्यानी त्याची आत्मकथा म्हणुन Google Story हे पुस्तक वाचकांसाठी प्रकाशित केल आहे, त्या मधे Google चा जन्म कसा झाला, त्याला Google हेच नाव कस आणि का पडल हे खुपच रंजक प्रकारे मांडल आहे. कधी वेळ मिळालाच तर नक्की वाचा.

Google चा जन्म जरी Seacrh Engine म्हणुन जरी झाला असला तरी आज Google च क्षेत्र खुप मोठ्या प्रमाणावर पसरल आहे. आज Google चा mail Services मधे Gmail, Social Networking मधे Orkut, Blogging मधे Bloggers.com, Chaating मधे Gtalk, नवनवीन Vidios बघायचे असतील किंवा आपले Upload करायचे असतील तर Google च्या You-Tube सारख option तुम्हाला आणखी कुठे मीळणार. तसेच Vidio बरोबर Photography चा तुम्हाला शौक असेल तर मग Picasa ला तोड़ नाही. त्यानंतर Google-Maps किंवा Google-Earth वापरून तुम्ही जगातील हव्या त्या जागेची Satelite-Futage बघू शकता ते ही घर बसल्या.. अश्या अनेक Services Google नी Provide केल्या आहेत. आणि आज त्या सगळ्या Services नी अफाट प्रसिद्धी प्राप्त केली आहे.

Google बद्दल आणखी काही जनून घेण्याची इच्छा आहे का? तर मग चला "Google के सफ़र पे". आज पर्यंत आपण फक्त Google ची पुढची screen बघत आलोत जिथे फक्त मोठ्ठ अस GOOGLE नाव लिहिलेल असत आणि खली एक Search Box असतो. पण त्या दिवशी जेव्हा मी Google च्या sign in वर क्लिक केल आणि माझा Gmail user id आणि password टाकला आणि google च अंतरंग बघू शकलो.

Google च्या Sign In button वर Clik केल्या वर Gmail Box उघडतो, त्यात Gmail user id आणि पासवर्ड टाकला की आपण Log In करू शकतो त्यांतर हे खालच Page उघडत. एकदा Sign in झाल्यावर गूगल Setting मधे गेल्यास तुमच गूगल Profile Page उघडेल.

या वरील तुमच्या Profile Page मधे तुम्ही join केलेल्या Google च्या Services तुम्ही बघू शकाल. म्हणजे तुम्हाला प्रतेकासाठी परत परत log in करत बसायची गरज नाही, त्याच बरोबर तुम्ही webmaster tools ही वापरू शकता.

त्याच बरोबर एक भारी गोष्ट म्हणजे Web History म्हणजे तुम्ही आज पर्यंत Google वर कुठल्या तारखेला किती वाजता काय search केल होत याचा तपशील तुम्हाला जश्याचा तसा मिळू शकतो... मग तुम्ही कुठल्याही PC वरून Operate करा.फक्त आधी Gmail ला Log in असायला हव. खालच्या Screen मधे Calandar दिसतोय ना त्यावर Date select करा आणि Search करा कुठल्या दिवशी काय बघितल होत ते...

ज्या प्रमाणे yahoo page, Rediff page, Orkut Profile page ई. आपण तैयार करू शकतो तसच Google च ही page आपण तयार करू शकतो. iGoogle च्या मदतीने, हावी ती Theam change करा आणि आनंद उचला iGoogle चा.

हे आणि अस बरच काही दडलय Gogle च्या अंतरंगात... बघा शोध घेउन तुम्हाला ही आणखी काय काय सापडत ते..आणि मला ही कळवायला विसरु नका बर का..! तुमची कमेन्ट नक्की असू द्या....

राणे नी भरला "सकाळ" ला दम...

2010-12-30T03:55:00.000-08:00

"बालाजी (अ)प्रसन्न, म्हणून `सकाळ'चे शिंतोडे" या मथळया खाली उद्योग मंत्री नारायण राणे यांनी "सकाळ" दैनिकाचा खरापुच समाचार घेणार पत्र "प्रहार" वेबसाइट वर प्रसिद्ध केले आहे

"‘सकाळ’च्या दिनांक 21 डिसेंबर, 2010च्या अंकात ‘इंद्रायणीतील बांधकामांना राणेंचा जाता-जाता वरदहस्त’ या मथळय़ाखाली मुखपृष्ठावर बातमी प्रसिद्ध करण्यात आली आहे. दिनांक 21 व 22 डिसेंबरला मी कोकणात असल्यामुळे या बातमीसंबंधी खुलासा करू शकलो नाही. त्यामुळे या खुल्या पत्राच्या रूपाने हा खुलासा करतो आहे." अश्या प्रकारे सुरुवात करत एक मोठ्ठ पत्र त्यांनी सकाळ च्या संपादकाना लिहल आहे.

पत्राच्या शेवटी राणे म्हणतात.....

संपादक महोदय, मला आपल्याला एक जाणीव करून द्यावीशी वाटते. मी महाराष्ट्राचा मुख्यमंत्री असताना महसूल विभाग माझ्याकडेच होता. पुण्याच्या सेनापती बापट मार्गावर आज जे टुमदार, सुंदर व सुबक इंटरनॅशनल कन्व्हेन्शन सेंटर व अन्य बांधकामे उभी आहेत, त्या बांधकामाखालची जमीन त्यांच्या मालकांना त्यावेळी कोणतीही पदरमोड न करता कोणाच्या वरदहस्तामुळे मिळू शकली हे आपण कृपया त्या मालकांना विचारा. प्रामाणिक, नि:पक्षपाती आणि विकासात्मक दृष्टिकोन समोर ठेऊन मी आजवर काम करीत आलो आहे. माझ्यावर विनाकारण शिंतोडे उडविले, तर सहन करण्या-यांपैकी मी नाही. पुण्यातील उद्योगजगत, बांधकाम व्यवसायिक, जनमानसात व पत्रकारितेच्या क्षेत्रामध्ये ‘सकाळ’च्या पत्रकारितेसंबंधी जे बोलले जाते, ते मला आज न उद्या ‘प्रहार’मधून छापावे लागेल. राणे यांचे नाव घेतले म्हणजे वर्तमानपत्राचा खप वाढतो हे खरे असले तरी, बातमीकरिता माझ्या नावाचा दुरुपयोग केला जाऊ नये, एवढेच लक्षात आणून देण्यासाठी या पत्राचे प्रयोजन!

आपला नम्र,

नारायण राणे.

या गोष्टीवरुन आस लक्षात येत की, आपल्या देशात नवीन Wekileaks सारख्या website सुरु करायची काही गरज नाही, प्रतेक मोठा व्यक्ति सध्या Blog, Twitter, तर कोणी स्वतः चाच वर्तमानपत्र सुरु करुन अशे पत्र व्यहार स्वत:च जनते समोर उघडे करतायेत. नवीन युगातल्या नवीन Media ची जय हो.....

आपल्या ह्यावर प्रतिक्रया नक्की कळवा....

James Lane जिंकला का?

2010-12-28T05:09:00.000-08:00

कोणाला शिव्या येतात का हो शिव्या, इथे लिहिता येत नाही म्हणून, तुम्हाला येत असतील तर लगेच देऊन टाका, पुण्यातल्या भ्याड राज्यकर्त्याना हव्या आहेत.

जागे व्हा...जागे व्हा, आपल अक्कलशून्य आणि स्वार्थी सरकार आपल्याला अंधारी गुफेत घेउन चालले आहे...

आपली भ्रष्टाचाराची कारस्थान लपवण्यासाठी नव नवीन उद्योग सुरु आहेत.

कधी राम, कधी कृष्ण, तर कधी शिवाजी.. अहो तुम्हाला Problem काय आहे ह्यांच्या पासून.

मागे हे सरकार अमेरिकेच्या सांगण्यावरुण हिंद महासगाराताला राम सेतु तोडायला निघाले होते. अमेरिकेने सांगितले की आमच्या बोटी श्रीलंकेला वळसा मारून जातात हजारो लिटर इंधन जळत तुम्ही तो सेतु तोडून टाका आम्हाला Short Cut होइल. आणि "Pizza वाली बाई" (सोनिया गाँधी) तयार झाली, अनेक हिंदुत्ववाद्यानी विरोध केला तर हे म्हणाले "राम म्हणून कोणी नव्हताच ते एक काल्पनिक पात्र आहे" माजी राष्ट्रपति A.P.J.Abdul KAlam ह्यांचा ही सेतु तोडायला विरोध होता. ते म्हणाले या सेतु मधे लाखो टन थोरियम आहे ज्या पासून भारत स्वावलंबी होऊ शकतो. तरी बाई काही येकेना. नशीब बर्याच विरोध आणि अंदोलना नंतर "राम सेतु" वाचला.

पण आमच्या लाडक्या शिवबा च काय? त्याचा तर अख्खा इतिहासच बदलायला निघाले आहेत, त्याचेच मावले.

कोण्यातरी शोध लावला की म्हणे शिवबा चे गुरु हे "दादोजी कोंडदेव" नव्हते तर ते "संत श्रेष्ठ तुकाराम महाराज" होते. हो आपण हे मान्य ही करू की "संत श्रेष्ठ तुकाराम" हे शिवाजी महाराजांचे आध्यात्मिक गुरु होते. पण ते दादोजी सारखे शिवबा ला तलवार, दांडपटटा, कसे शिकवू शकणार? काही तरी logic तर लावा जरा. उगाच दादोजी ब्राम्हण होते म्हणून त्याचा द्वेष...

बर जे करतायेत त्याना करू देत. पर्वा नाही, ज्याची त्याची इच्छा आणि समज, शेवटी काय "लोकशाही" आहे. परंतु आमच्या राज्यकर्त्याची अक्कल कुठे शेण खायला गेली होती. काल रात्रि लाल महालातिल "दादोजी कोंडदेव" चा पुताळा रातोरात कापून त्याच्याच घरातून हलवला. ह्या करास्थानाने राजगडावर शिवबा दू:खी झाले असतीलच, पण तिकडे तो James Lane मात्र सुखावला असेल की त्याने
लिहिलेल्या कल्पणिक, खोटारडया गोष्टीला आमच्याच लोकानी खर करुन दाखवल. त्यांनी पुस्तक लिहून महाराजाना बदनाम केल होत ह्यांनी (राज्यकर्त्यानी) कृति करुन शिवबा आणि जिजाऊ दोघांच्याही चारित्रवर घाला घातला. अरे लाजा कश्या वाटत नाही स्वतः ला शिवभक्त म्हणून घेताना.

काय तो शिवबा काय त्यांच चरित्र आज ३०० वर्षा नंतरही जेव्हा "छत्रपति शिवाजी महाराज की जय" म्हटल्यावर कसा अंगावर रोमांच उभा राहतो. स्वामी समर्थ रामदासानी शिवरायांच कस सुंदर वर्णन केलय, ते म्हणतात.

"निश्चयाचा महामेरु, अखंड स्थितीचा निर्धारु, बहुत जनासी आधारु, श्रीमंत योगी.

शिवरायांचे कैसे बोलणे, शिवरायांचे कैसे चलाणे, शिवरायांचे तसदी देणे, कैसी असे.

शिवरायाचे आठवावे रूप, शिवरायांचा आठवावा प्रताप..... "

अस हे सुर्याहून ही प्रखर व्यक्तिमत्व, जे आपल्या कारकिर्दीत बहुत जनांचा आधार झालेत, मग ते ब्राम्हण असोत वा बहुजन एवढच नाही तर त्यांनी मुसलमानाना सुद्धा हिन् दर्जा कधीही दिला नाही. ("कल्याण ची सुन्दरी" आठवत असेलच आपल्याला) पण आज महाराजांच्याच नावावर खालच्या दर्ज्याच जतिपातिच राजकारण चलावल आहे.

काल रात्रि पुण्यात घडलेला प्रकार म्हणजे james lane नी बदनामी करक लिहिलेल्या वाक्याना खर करण्याच कारस्थान असून दुसर काही नाही...

म्हणून अस वाटत की औरंगजेबाच तख़्त हालवणार माझा शिवबा मात्र आज या सत्ते साठी भुकेल्या राज्यकर्त्यांच्या हातून हरला आणि तो परकीय james lane जिंकला... खरच james lane जिंकला का?

नाही अजिबात नाही, सुर्याचा तेज कधीही लापत नाही की त्याला कोणी झाकू शकत नाही, हे कुणीही विसरु नए.

महाराजाना बदनाम करण्याचे आणि इतिहासात बदल करण्याची कामे करू नये. हिम्मत असेल वर्तमानत पराक्रम दाखवा अफजल खानाचा धडा पुस्तकात आणा, अफजल गुरु आणि कसब ला फाशी द्या.... आणि भविष्यासाठी इतिहास घडावा.... ना की घडलेला इतिहास तुमच्या मनाप्रमाने बदला....

जिंकु देऊ नका james lane च्या बदनामी करक वक्त्व्याला, धिक्कार करा लाल महालातिल पुणे महानगर पालिकेच्या कारवाईचा,

"धिक्कार धिक्कार धिक्कार लाल महालातिल पुणे महानगर पालिकेच्या कारवाईचा धिक्कार"

पेटलाय रणसंग्राम........ हल्ला बोल......

मतांच्या राजकारणात हिंदू झाला बदनाम

2010-12-24T03:09:00.000-08:00

कांद्याचा भाव १०० रुपये किलो, लसून ३००, पेट्रोल ६३ रु. लिट, हा भाव सागळयांसाठी सारखा आहे की, हिंदू साठी अलग आणि मुस्लिमान साठी अलग आहे का? नाही ना..! सागळयाना ही झळ सारखीच बसती आहे, "आदर्श" मधले flats हे हिंदू सैनिकाना मिळणार होते की मुस्लिम, CWG मधे हिंदू धावणार होता की मुसमान, 2G Spectrum घोटाळयाची तर आकडेमोड जरी केली तरी "आकडा" येइल.

या सगळया गोष्टीवरुन लक्षात येत की खरच अपल सरकार हे Secular म्हणजेच "धर्मनिरपेक्ष" आहे. कुठल्या ही जाती, धर्माचा विचार ना करता त्यांनी व्यवस्थित पीळवाणुक चालवलेली आहे. सकरकारच ध्येयच आहे की GDP ८% पर्यंत जरी नाही गेला तरी चालेल पण "आम आदमी" हा आमच राहिला पाहिजे. त्याची जर प्रगति झाली तर तो विचार करायला लागेल, आणि विचारी माणस त्याना कधीच मतदान करणार नाहीत.

आता स्वत: च बिंग फुटायला लागले, घरात मवाणार नाही एवढ्या पैशाचा भ्रष्टाचार करुन झालय, आणि आता तो "आम आदमी" च्या समोर उघडा पडल्यावर सावरा सावर करण्या ऐवजी, त्याच डोक कस फिरवता येइल, त्याला रिकाम्या कामत कस गुंतवता येइल याची कारस्थान आमच सरकार करतय.

अयोध्या निकाला नंतर परत दंगली तर उसळणार नाही ना, या भीतीत सगळे होते, परंतु सपूर्ण देशात हिंदू व मुस्लिमानी सलोखा राखला, आणि एक वेगळच उदाहरण या जगा समोर ठेवल. परंतु हे या

सरकार ला पचलेल दिसत नाही. प्रतेक वेळेस Bomb Blast होतात कधी मंदिर तर कधी मज्जिद

हदारते तरी सुद्धा हिंदू मुस्लिम भांडत का नाहीत? याची सल त्याना लागलेली दिसत आहे. कारण

आता पुढच्या निवडणुकित हाच मुद्दा त्याना कमी पडणार आहे, कारण विकास तर त्यांनी काही केला नाही, उगाच भ्रष्टाचाराचा डोंगर रचून ठेवला आहे.

आम्ही किती चांगले हे ते जाणतेला दाखउ शकत नाही म्हणून, बाकीचे आमच्या पेक्षा कसे वाईट आहे हे सांगण्यात त्याना जास्त रस वाटतोय.

तब्बल २ वर्षा नंतर त्याना करकरे साहेबाचा विचार येतो आणि लगेचच पुरावे ही सापडतात. काय साला आगाऊ पणा आहे. एक शाहिदाची ही अशी हेळसांड करावी, नको ते आरोप करुन त्यांच्या शहीद होंयावरच प्रश्नचिन्ह उभा करवा.

सागळया जणतेनी उघड्या डोळयानी २६/११ चा नंगा नाच बघितला त्यावेळी ह्यांच्या डोळयावर काय झापड़ लागली होती काय? "आम आदमी" च लक्ष ह्यांच्या करस्थानावरुण हटाव आणि धार्मिक मतभेद त्यांच्यात निर्माण व्हावे, आणि एखादी अनपेक्षित घटना घडलीच तर मग हे येतील सांत्वन द्यायला. Secularism चा ढोल वाजवायला, आहो पण आग लवली कोणी.?

तिकडे युराजांची पोल wikileaks ने उघडली आणि परत त्यांच्यावर सावरा सावर करायची वेळ आली, युवाराजाना American Ambassador विचारतात की "तुम्हाला लष्करे-तैयबा पासून तुम्हाला किती धोका आहे" तर आमचे युवराज आपल्या अकलेचे तारे तोडत सांगतात की त्याच्या पेक्षा जास्त आम्हाला हुदुत्ववाद्यांकडून जास्त धोका आहे, म्हणजेच "संघ" "भाजप" कडून,

अहो, कोणी त्या युवाराजाना सांगा म्हणाव ते तुमच्या Election मधील धोक्या बद्दल नव्हते विचारत. आपल्या देशाला काही धोका आहे का हे विचारत होते. पण युवाराजानी उगाच त्यांची दिशाभूल करुन ठेवली American Government ला वाटणार, अरे ह्यांच्यात अंतर्गतच वाद दिसतायेत, ह्याना पकिस्तान पासून काही धोका नाही उगाच पकिस्तान बदनाम होतोय.

असच ह्यांनी सरळ सरळ फ़क्त स्वतः ची थेर लपवाण्यासाठी आणि अल्पसंख्याकाच्या मतांसाठी हिंदुना बदनाम करण्याच कारस्थान मजवालय. फक्त आता आमच्यात भांडण लाऊ नका म्हणजे मिळवल.

वसतिगृहाच्या आठवणी..

2010-11-27T03:39:00.000-08:00

वसतिगृह, प्रतेकाने जीवनात अनुभवाव अस एक ठिकाण. इथे अनेक ठिकाण ची अनेक व्यक्ति तुम्हाला बघायला मिळतिल. इथे येणारा प्रत्येक व्यक्ति आपल्या मनात एक नवीन स्वप्न घेवून दखल होतो. स्वप्ना बरोबरच मनात एक भीती ही असते, ती म्हणजे घरापासून दूर रहाण्याची आणि तिथले इतर विद्यार्थी आपल्याशी कसे वागतील याची. परंतु काही दिवसांनी ही भीती तर दुर होतेच पण त्याच बरोबर आपणही कळत नकळत त्यांच्यातलाच एक हिस्सा झालेलो असतो. नंतर सुरु होतो तो नवीन आयुष्याचा प्रवास नवी स्वप्न नवी आशा उराशी बाळगुण.

प्रत्येक विद्यार्थी इथे एक वेगळच स्वप्न घेवून आलेला असतो इथे आल्यावर त्याच्या स्वप्नाना पंख फुटतात एक दिशा मिळायाला सुरुवात होते. पण कधी कधी काही वेगळच घडत, एखादा स्वप्न एक बघतो परंतु ध्येय काही तरी निराळ असत आणि खर्या आयुष्यात बनतो मात्र कहीतरी अलगच. पण हे काही असल तरी वसतिगृहाच्या आठवणी आणि अनुभव मात्र जीवनभर सोबत रहातात.

अश्याच काहिश्या आठवणीनी भरल होत माझही वसतिगृह, आजही जेव्हा ती मस्ती, तो धिंगाना,
आणि ती परिक्षेच्या काळातली स्मशान शांतता आठवाते तेव्हा अंगावर शाहरा उभा राहतो. अस वाटत की अजुनही थोड़ी मस्ती बकिच आहे, जर खरच वेळ थोड़ा मागे घेउन जाता आला असता तर.

माझ्या वासतिग्रुहाच नाव होत पुण्यातील गणेश पेठेतल "लिंगायत सेवा मंडळ" हे नाव पहिल्यांदा माला माझ्या काका कडून कळल, पुण्यात आल्या नंतर जेव्हा याचा शोध घ्यायचा म्हटल तर सापडता सापडेना, कारण हे बरच अस प्रसिद्ध नव्हत. २ तास पायी रपेट केल्या नंतर मी थकलो व शोध मोहिम इथेच थांबवू असा विचार केला, परंतु जिथून माघारी जायचा विचार आला त्याच चौकात "लिंगायत सेवा मंडळ" सापडल. त्या वेळी तिथे चिटनिस म्हणून "दत्तात्रय वयाचाळ" म्हणुन गृहस्थ होते नंतर ते आमचे सगाळयांचे लडके "दत्ता भाऊ" झालेत. Hostel समोर त्याचा वाडा होता, ज्या दिवशी मी Hostel ची चौकशी करायला गेलो होतो त्याच दिवशी तो वाड़ा पडला होता. मी त्याच्या कड़े चौकशी केली की "माला इथे वसतिगृहात Room मिळेल काय?" त्यावर त्यांच उत्तर होत "अरे मलाच रहायला घर नाही तुला कुठून देऊ" ते एकून मला थोड हसू ही आल आणि राग ही, परंतु लगेच ते म्हणाले "बर, एक काम कर उद्या Document घेउन ये बघू आपण". तेव्हा वाटल की चला २ तासाच्या रापेटिच चीज झाल. मग काय नवीन बकरा Hostel मधे येणार म्हटल्या वर जुनी मूल माझी "खिचाई" करायला कंबर कसून तैयार होती. प्रत्येकानी माझ्याशी गोड बोलून मैत्री केली, आणि म्हणाले "आम्ही एक नाटक करतोय आणि तुला राजा म्हणून भूमिका करायची आहे" नाटकांचा भुकेला मी हे एकून खुश झालो आणि हो म्हणालो. दुसर्या दिवशी तालीम होती, तेव्हा एकाने सांगितली की हे सगळे राजाला सिंहासणावर बसवतात आणि लाइट बंद करुन, अंधारात त्या वर चापलांचा मारा करतात. हे ऐकल्यावर मी घाबरलो पण डगमगालो नाही. दुसर्या दिवशी तलामित त्यानी मला "राजे सिंहासनावर बसा" म्हणत Bed वर बसवल व सगळे हलू हलू मागे सरकून लाईट बंद करताच मी Bed खाली गेलो. चापलांचा मारा संपताच लाईट लावून सगळे हसत होते. त्यातला एक म्हणाला "अरे राजा कुठे आहे?" बघतात तर मी त्याच्या मागे उभा होतो, हे पाहून त्याना आश्चर्य वाटल,पण त्या घटनेनंतर आमची सगल्याची छान मैत्री जमली.

वासतिग्रुहातली आणखी एक गंमत म्हणजे, पुण्याच्या पेठे मधल्या घरां मधे अवार्जुन बघायला मिळणारा एक Dainasour पेक्षा ही खतरनाक प्राणी ज्याला "ढेकुन" ("Bug" ) आस संबोधतात. त्याला पेठेतलच आमच Hostel अपवाद कस असेल. तिथल्या त्या प्राण्यां पासून लढ़ण्या साठी आम्हाला जणू जुनी मूल Training देत असे. Hostel Managment ने ही त्याच्या विरुद्ध चांगलाच मोर्चा बांधला होता. परंतु प्राण्या कडुन काहीतरी शिकण्या सारख असत म्हणतात ना, तर या ढेकनान कडून "चिकाटी" ही शिकण्या सारखी होती. याचा कितीही नायनाट केला तरी हे परत येणारच. पण शांत बसेल ते Managment कसल, Managment व या प्रान्यात जणू युद्ध पेटल होत व आम्ही त्या प्राण्याशी रोज रात्री लुटूपुटूच्या लढाया करायचो. सगळ्यात मोठ पाउल म्हणजे Managment नी सम्पूर्ण Hostel ची रंगरंगोटी करुन त्याचा एकदाचा बंदोबस्त लावलाच.

या आणि अश्या काही अनेक आठवणीनी सजल होत आमच वसतिगृह. आजही बरीच जुनी मूल (Senior Students) तिथून जुन्या आठवनींची अनुभवाची पोटरी घेउन बाहेर च्या जगात पडत आहेत, तर परत कोणी तरी नवीन विद्यार्थी नवी स्वप्न, नवी आशा थोडीशी भीती आणि बरीच शी गंमत व अनेक चांगले वाईट अनुभव घेण्यासाठी दाखल होतोय.

विदर्भ वेगळाच पडला शेवटी...

2010-11-24T08:01:00.000-08:00

विदर्भ वेगळा मागणार्या विदर्भ वाद्यानीच विदर्भाला वेगळ पाडलेल दिसतंय. एक सांगा विदर्भ वेगळा झाल्यावर खरच विदर्भाचा विकास होणार काय? शेवटी विषय उरतो काय तर, कसा हि होवो पण विकास झाला पाहिजे. बर विदर्भ वेगळा झाल्या वरच त्याचा विकास होणार आहे का? तसच असेल तर मग खुशाल होऊन जाऊ द्या, पण याची शास्वती जो घेणार असेल त्याणेच पुढे यावे.

काय तर म्हणे वेगळ्या विदर्भाच्या आंदोलनात नक्षलवाद्यांना आणणार, त्याची मदत घेतली जाइल नवीन राज्य आणि प्रशाषण स्थापण्यासाठी. आहो ज्याना भारतीय प्रशाषनच मान्य नाही, ज्या गोष्टी विरुद्ध त्याचा लढा आहे त्याच्याच स्थापणे साठी त्याची मदत घेणार, मग खरच विचार करा ते प्रशाषण कस असेल आणि किती दिवस टिकेल? सगळ्यात मोठा प्रश्न म्हणजे खरच विदर्भाच्या विकासा साठी विदर्भातील नेते कार्यशील आहेत का?

नुकताच दिवाळीच्या सुट्ट्यामध्ये गावी "आर्णी (यवतमाळ)" गेलो होतो. आमच्या मतदार संघातील नवीनच असलेले पण राजकारणात जुने असलेले मात्तबर असे नेते आमदार म्हणून मिळाले आहेत जे आता सध्या मंत्रिमंडळात मंत्री पद भुषवतायेत मा. शिवाजीराव मोघे, हे आमच्या मतदार संघाला मिळालेलं आत्तापर्यंतच एकमेव मंत्रिपद, पण तेही सध्या डगमगत्या स्थितीत आहे. आजच "सकाळ" मधे बातमी वाचली की "पृथ्वीराज चव्हाण यांच्या नेतृत्वात जुन्या मंत्रिमंडळातील कॉंग्रेसच्या किमान दहा चेहऱ्यांना अर्धचंद्र मिळण्याची शक्‍यता आहे. अकार्यक्षमतेमुळे सुभाष झनक, शिवाजीराव मोघे अशा काही नावांचा समावेश मंत्रिमंडळात होणार नसल्याचा अंदाज आहे."

आसाच अकार्यक्षम कार्यभार साधाल्या जात असेल तर कसा होणार विकास. जर इच्छा आणि दूरदृष्टि
असेल तर साधा सरपंच सुद्धा विकास घडवुन आणु शकतो. आज विदर्भाची परिस्थिति बघितली तर विकास फ़क्त श्रीमंतांचाच झालेला दिसेल. गरीब अजुनही "जैसे थे" अवस्थेत आहेत. विदर्भातील शहरांमधे थोडासा विकास दिसून येइल ही,परंतु खेड़े अजुन ही भकास आहेत. गावातले रस्ते तेवठे "प्रधान मंत्री ग्राम सड़क योजने" अंतर्गत जोडलेले दिसतात, मात्र गावत पाणी नाही की विज नाही. कुठल्याही प्रकारच्या शेतीला जोड़ रोजगाराची साधन नाहीत. त्यातही ती कोरड वाहू शेती शेतात पिकवुन पिकवुन पिकावणार काय? कपसाला सरकार भाव देत नाही की, संत्राला निट बाजार पेठा उपलब्ध नाहीत. त्यात राज्यकर्त्याना राजकारणा पासून फुरसत नाही. आशा म्हणून अपक्षाना निवडून दिल तरी ते परत पैशाच्या ललचे पोटी एखाद्या पक्षात जातातच, एक उदाहरण सांगायच झालच तर माजी आ.संजय देशमुख अपक्ष म्हणुन जनतेनी पाठिंबा दिला तर साहेब खुशाल Congress मधे ठान मांडून बसलेत, आता सध्या घरी आहेत. दुसरे आमचे माजी खा. राठोड साहेब

बदल म्हणून भाजप च्या उमेदवारस निवडून दिल, तर ह्यानी ही परत Congress चाच दरवाजा ठोठावला, हेही सध्या घरीच आहेत. असे हे विदर्भातले राजकारणी...

आणि आमचे विदर्भ वादी संघटन इतर वेळी काय काम करतात हे कुणाला ही माहिती नाही, कही काम करतात की नाही याचीच शंका आहे.

आहो विदर्भाच्या विकास साठी तुम्ही स्वत: काही आराखडा तैयार करुन दाखवा, त्याला तुमच्या परीने सरकारची मदत न घेता पुर्नत्वाला नेवून दाखवा, ही धमक पहिला विदर्भातल्या लोकाना दाखवून बघा, आणि मगच वेगळ्या विदर्भाची मागणी करा... (गौतम बुद्धांनी संगीतलय "जोड़ा पण तोडू नका").

आजुनही तो मिहान प्रकल्प तसाच धूळ खात पडलाय, त्या साठी करा ज़रा आंदोलन म्हणजे तुमच्या मुलाना रोजगारासाठी पुणे मुंबई ची धूळ घावी लागणार नाही.

विदर्भ वेगळा मागण्याच्या नादात विदर्भा वाद्यानिच विदर्भाला विकासा पासून वेगळ केले आस चित्र आज विदर्भात दिसून येत आहे.

आता वेळ आहे ती वेगळ होण्या पेक्षा सोबत राहुनच स्वत: ला सिद्ध करण्याची, तर पेटू द्या रणसंग्राम विर्भाच्या विकास साठी हल्ला बोल....

परकीय भाषेतून कमाई....

2010-10-16T05:06:00.000-07:00

भाषेचा उगम हा पाषाण युगा नंतर झाला,

अस मी कुठे तरी वाचल होत. पाषाण युग म्हणजे (Stone age).

आदी-मानव सुरवातीला खानाखुना करुन म्हणजे Sign Language मधे बोलायचा, नंतर हळू हळू संभाषणा साठी भाषेचा वापर होऊ लागला. वेगवेगळ्या जागे नुसार, संस्कृती नुसार त्याचा विकास होत गेला. आज जगात किती तरी भिन्न भिन्न भाषा बोलल्या जातात. बाकी जागाच राहू द्या बाजूला, आपल्या भारतातच बघाना प्रत्येक प्रांतात एक भाषा आणि प्रत्येक ५० किमी. नंतर त्याच भाषेची वेगळीच लय दिसून येते, उदा. महाराष्ट्रात मराठी एकच भाषा पण किती वेगवेगळ्या पद्धतीने बोलली जाते. विर्भातली "वर्हाडी", कोकणातली "कोकणी,मालवणी", खानदेशातली "खानदेशी मराठी" मराठवाड्यातही एक वेगळाच लय एकायला मिळतो मराठीचा, त्यानंतर येते ती मुंबई ची "बंबईया मराठी", आणि पुण्याची "शुद्ध पुणेरी मराठी" ई.

जस की मी वर लिहले की भाषेचा वापर हा संभाषणा साठी व्हायचा, आजही त्याच साठी होतो, पण आज त्या व्यतिरिक्त भाषेचा वापर पैसा कमावान्या साठी ही केला जाऊ शकतो. होय, कुठलीही परकीय भाषा शिका आणि "Transalator", "Dictator" म्हणून चांगल्या पगाराचा Job मिळवा. कामित कमी २००००/- हजार दर महा कमाऊ शकता...

५ वर्षा पूर्वी मी पुण्यात Foreign Language शिकायला आलो होतो, मला पाहिले पासुनाच Japanese भाषेच फार आकर्षण होत. म्हणून तीच भाषा शिकायची म्हणून डोक्यात होत. आवड म्हणून शिकायला आलो होतो पण इथे येवून कळल कि Foreign Language शिकून तुम्ही पैसा हि कमाऊ शकता.

कुठली ही भाषा चांगल्या प्रकारे शिकण्या साठी किंवा त्यात तरबेज होण्या साठी किमाण ५ वर्षा चा कालावधि तरी लागतोच. त्याच पध्दतीने या Corses ची आकारणी केलेली असते. पुण्यात तुम्हाला Japanese व्यतिरिक्त इतर कुठली ही भाषा शिकायची असेल जस की, "German", "French", "Chinese","Russian", etc. तर बरेचसे Institute, Clases तुम्हाला मिळतील पण, कही दर्जेदार Institute आहेत ज्याला तोड़ नाही. जसे की "German" शिकायची असेल तर Boat Club Road वरील Max Muller Bhavan , "Japanese" साठी सदाशिव पेठेतिल "Indo Japanese Clasess" . याच बरोबर पुणे विद्यापिठानेही हा उपक्रम सुरु केला आहे. पुणे विद्यापिठा तर्फे FC Road वरील "गोखले Institute" मधून हे उपक्रम राबवले जातात.

जर तुम्हाला Japanese भाषे मधे Career करायच असेल तर तुम्हाला ४ परीक्षा पास कराव्या लागतात, ज्या की Tokia Foundation कडून राबवल्या जातात, त्या परिक्षाना JLPT exams अस म्हटल जात, म्हणजे "Japanese-Language Proficiency Test" यांच्या तर्फे वर्षातून एकदा ही exam घेतली जाते. ह्या exam's रविवारच्या दिवशी घेतली जात असल्या मुळे वेगळी सुट्टी घ्यायची ही गरज पडत नाही.

JLPT च्या Basic Exam च नाव आहे Yonkyu (Level Four) ही सगळ्यात पहिली पायरी. ही पास झाल्या नंतर येते ती Sankyu (Level Three) , त्यानंतर Nikyu (Level two) आणि Ikyu (Level one). यातली कुठली ही परीक्षा तुम्ही कधीही देऊ शकता, आधीची परीक्षा पास केलीच पाहिजे अशी अट नाही. फक्त अट आहे ती Ikyu (Level one) च्या बाबतीत त्यासाठी तुम्हाला आधीची पायरी पास केलि आहे हे दाखवाव लागत, आता सध्या ह्या परीक्षां मधे काही बदल झाला आहे कदाचित. ह्या परिक्षाची अधिक सखोल माहिती तुम्हाला पुण्याच्या JLPT Office मधून मिळेल, JLPT ऑफिस हे स्वारगेट परिसरातील "मुकुंद नगर" इथे आहे.

तर मग वाट कसली बघताय, निवडा आपला पर्याय आणि कमवा कामित कमी २००००/- महिन्याला.

झेंडयाचे महायुद्य..

2010-10-08T05:11:00.000-07:00

आता नुकत्याच महानगर पालिकेच्या निवडणुका जाहिर झाल्यात. कल्याण- डोंम्बिवालि महानगर पालिका निवडणुकीच्या बातम्या आपण रोज News Channel वर बघतोच आहोत. निवडणुका म्हटल की राजकीय चिखल फेकिचा गदारोळ सुरु होतो. पण आजकाल ह्याला नवीन रूप आलेल दिसतय, काल पर्यंत राजकारण्यां मधे चढ़ा ओढ़ होती. आज मात्र पक्षाच्या झेंडया मधून ती दुसून येती आहे.

सांगायच तात्पर्य आस की, आज राजकीय पक्ष आपल्या कार्य उंचवाण्या पेक्षा आपले झेंडे उंचवाण्यातच मग्न दिसतायेत. तुम्ही मुंबई मधे जाउन बघितलत तर तुम्हाला कळेल की कसा आपल्या पक्षा चा झेंडा दुर्या पक्ष्याच्या झेंड्या पेक्षा उंचवता येइल यातच राजकीय पक्ष जास्त लक्ष घालातायेत.
५ वर्षा आधी मी मुंबई ला जेव्हा गेलो होतो तेव्हा दादर हुन पुण्याला येणार्या रस्त्यावर एका चौकात शिवाजी महाराजांच्या पुतळ्या समोर भला मोठा असा "भगवा" ध्वज भागितला, आणि त्या भगव्या कड़े बघतच रहवास वाटल, परत कही दिवसा नंतर मुंबई ला जाण्याचा योग आला,बघतो तर काय त्या भगव्या ध्वजा शेजारी मनसे नि आपला तेवढ्याच आकाराचा पण भगव्या पेक्ष्या एक हात उंच झेंडा रोवला होता. सुरवातीला जेव्हा बघितल तेव्हा डोक्यात
हां विचार ही नव्हता की हा "भगवा" ध्वज कुठल्या पक्षाचा आहे, परंतु मनसे नि त्याच्या शेजारी आपला झेंडा रोउन हे सिद्ध कल होत की हा महाराजांचा, मराठी मानाचा ध्वज नसून एका पक्षाचा झेंडा आहे. पण मनसे ह्या Compition मधे एकटी नव्हती, काही दिवसांनी ह्या दोन्ही झेंड्या समोर "स्वाभिमान गमावलेल्या कही लोकांनी" आपल्या नवीन संघटनेचा झेंडा रोवला आणि मग हे युद्ध असच सगळी कड़े सुरु झाल, जिथे भगवा दिसेल तिथे आपला झेंडा रोवाण्याची स्पर्धाच सुरु झाली.काही दिवसांनी माहित पडल हे लोक मंदिराच्या कळसा वर ही जाउन तिथे झेंडा रोवायला मागेपुढे पाहणार नाहीत.
तात्पर्य एवढच की आजच्या राजकारणाला कामा पेक्षा दिखाव्याच रूप जास्त आलेल आहे..."ज़माना Marketing और Advertisment का है."

महाराष्ट्रा बाहेरील बाळ ठाकरे...

2010-10-07T07:18:00.000-07:00

महाराष्ट्राची एकमेव ओळख, एकमेव अभिमान म्हणजे,

"छत्रपति शिवाजी महाराज". महाराजांनी रक्ताच पाणी करुन महाराष्ट्राची बाग़ फुलवली, जो महाराष्ट्र देशाच्याच नव्हे तर जगाच्या नकाशावर सर्वोतपरी प्रबळ ठरला होता. पण मध्यंतरिच्या काळात प्रतेका साठी आपली दारं उघडी करुन देणारा महाराष्ट्र अनेकांच्या रंगात, रंगता-रंगता स्वतः चा रंग विसरायला लागला होता. परत गरज होती ती मराठी चा स्वाभिमान जागवण्याची, मराठी माणसाला एकत्र आणण्याची आणि ते काम घडल माननीय शिवसेना प्रमुख बाळा साहेब ठाकरे यांच्या कडून, पण त्याच बरोबर त्यांच्या वर बरीच टिका ही झाली. आजही बरीच महाराष्ट्रातलीच मराठी माणस त्यांच्यावर टिका करायला मागे पुढे पाहत नाहित.

पण याच्याच उलट जेव्हा आपण महाराष्ट्रा बाहर जातो, तेव्हा महाराजां नंतर महाराष्ट्रा ची ओळख होते ती बाळा साहेब ठाकरे यांच्या नावानेच. मग ते बाहेरील प्रांतात असो की देशात, महाराष्ट्रा बाहर जेव्हा जातो तेव्हा साहजिक प्रश्न विचारला जातो तो म्हणजे "Where are you from?" महाराष्ट्र अस सांगितल्या वर "बाळ ठाकरे" असा काहीतरी reply त्याच्या कडून मिळतो. काल पर्यंत ज्यांना
आपण महाराष्ट्रात राहून Fundamentlist म्हणत होतो आचानक आपण त्यांचे गुणगान गायला लागतो. त्या प्रांतात गेल्या नंतर तिथल्या लोकांच त्याच्या मात्रुभाषेवारिल वरील आणि त्यांच्या संस्क्रुतिवरिल प्रेम पाहून बाळा साहेबांच्या गोष्टी मनाला पटायला लागतात.

मग अचाणक एखादा मराठी माणूस भेटल्यावर त्याचाशी मुद्दामुण मराठीतच बोलावस वाटत, त्याच्या Computor वरील बाळा साहेबांचा Wallpaper बघुन, लपून छपून का होईना आपणही एखादा Photo खिश्याच्या पकितात नाहीतर घरात ठेवतो, हे गोष्ट सगळेच करतील असही नाही पण मनात मात्र सगाल्याच्या असत.

डॉ. अभिराम दीक्षित यांनी आपल्या औरंगाबाद च्या एका सभेत कही किस्से सांगितले होते. ते कुठे तरी परदेशात गेले असताना त्याना कोणी तरी तिकडच्या मनासानी विचारले की "तुम्ही कुठचे ?", मी (महाराष्ट्र) भारतात ला म्हटल्या वर तो व्यक्ति म्हणाला " oohh, there is one leader Called Bal Thakare, am i right?".

तसाच आणखी एक किस्सा अभिराम दिक्षितानी संगीताला तो असा की, त्याच परदेशात ते एका मराठी कुटुंबा कड़े गेले असता तिथे त्यांना त्या घरात बाळा साहेबांचा एक मोठा Photo दिसला. त्यानी सहाजिकच त्या गृहस्ताला विचारल असता तो म्हणाला की हां Photo लावल्या मुळे आम्हाला महाराष्ट्रात असल्या सारख सुरक्षित वाटत.

तात्पर्य अस की बाळा साहेब हे एकमेव व्यक्तिमत्व महाराष्ट्रातच नव्हे तर महाराष्ट्रा बाहेरही तेवढच प्रसिद्द आहे.

म्हणुनच बाळा साहेबांना प्रतेक महाराष्ट्रीयांच्या, प्रतेक हिंदुच्या हृदयावर राज्य करणारा, ह्रदय सम्राट, हिंदू ह्रदय सम्राट बाळा साहेब ठाकरे म्हणतात.

माझा बंगलोरू (Bangalore) प्रवास...

2010-10-04T04:10:00.000-07:00

Bangalore कर्नाटकाची राजधानी, आणि भारताची Sillicon City.

म्हणजे IT Companies च माहेर घर, बरेच दिवसा पासून इच्छा होती तीथे जाण्याची, पण तसे योगच जुळत नव्हते. कारण तिथे जायचं म्हटलं तरी कुठल्या कारणाने, गेल्या नंतर रहाच कुठे, कारण तिथे कोणी ओळखीच हि नाही,

आमच्या काकांच्या तोंडून फार स्तुती एकली होती या शहराची, इथल्या IT Envornment बद्दल Lifestyle बद्दल, म्हणून इच्छा अधिकच तीव्र होत होती. पण वेळ आणि मार्ग नव्हता. योग्य वेळेची वाट बघण्या शिवाय पर्याय हि नव्हता, पण ते म्हणतात ना "सब्र का फल मीठा होता है." आणि Office तर्फे एका Testing Project साठी म्हणून आम्हाला Banglore ला पठवण्याची घोषणा झाली, आणि तेहि १, २ दिवसासाठी नहीं तर तब्बल ३ माहिण्यासाठी.

मी खुप आनंदात होतो, कारण आता जायला कारणही मिळाल होत आणि पैसे ही खर्च होणार नव्हते (ते जास्त महत्वाच होत).

पुणे ते Bangalore प्रवास

सकाळी १० वाजता office मधून टिकिट collect करुन सरळ पुणे Station ला पोहचलो, उद्दान Express लागलेलीच होती, तिथे मात्र एक घोळ झाला, आम्ही तिघे होतो पण आमचे डब्बे मात्र वेगले आणि टिकिट एकाकडेच...

आमच्या सोबतच्या प्रवाश्यानी Seat Exchange केल्या मुळे आम्ही तिघाही एका ठिकाणी येऊ शकलो, नहीं तर २२ तास एकटा बसून बोर झालो असतो, कारण आजूबाजू चे सगळे प्रवासी कन्नड़ मधे बोलत होते.

शेवटी रात्र संपली आणि सकाळी ८ च्या सुमारास आम्ही BangaloreStationला पोहचलो, Auto पकडून सरळ Hotel गाठल.
आम्हाला Auto वाला ही भारी मिलला होता "चंद्रू अन्ना". मागे बघून गप्पा मारत गाड़ी चलवाने ही त्याची खासियत... पु. लं. नि आपल्या "व्यक्ति आणि वल्ली" मधे उल्लेख करवा असा नमूना.

City BUS

Bangalore मधे पहिला दिवस, सहाजिकच इथल्या गोष्टींशी माझ मन पुण्याशी Comparision करू लागल,

पुण्यातील PMPL उर्फ़ PMT सगळ्याना माहिती ची असलेली, जर तुम्हाला बस मधे चढायच असेल तर ती नेमकी पुढे थांबणार आणि उतरायाच असेल तर कुठेतरी मागेच तुम्हाला उतरवणार, तसाच कही तरी साम्य इथे जाणवल.

आपल्या इथे जश्या Private Six Seater चालतात तश्या इथे Private Buses चालतात, प्रत्येक Local bus मधे २ T.V. आश्चर्य वाटला ना मला ही ते बघून तसच काही झालेल. त्यावर कन्नड़ Movies सुरु असतात आणि प्रवासी Theatar मधे बसल्यासराखे बघतात.आणि काही महानगर पलिकांच्या एक दरवाजा बसेस मधे तर फ़क्त Driver असतो, टिकिट काढ़ने आणि गाडी चलवाने ही दोन कामे तो एकटाच करतो.

भाषा

सगळ्यात महत्व्वाची गोष्ट म्हणजे भाषा.

त्यात आपण पडलो मराठमोळी माणस, मराठी बाणा आणि काणा मॉडल पण वाकणार नाही.
पण इथे आल्यावर ह्याच कन्नड़ प्रेम जाणवल, लहनाताला लहान मानुस असो की कोणी मोठा, प्रत्येक जण तुमच्याशी कन्नड़ मधेच सुरुवात करणार. आणि आपला चेहरा एखादा भुत बघितल्या सारखा होणार, मग काय English किंवा हिंदी शिवाय पर्याय उरत नाही. पण इंग्लिश ही सगळी कड़े चालणार असे ही नाही. Conductor, पेपर वाला, चहाच्या दुकानातला पोर्या ई. ठिकाणी "एका माताने राष्ट्रभाषा ठरलेल्या हिंदी" शिवाय पर्याय नव्हता. पण काही ठिकाणी याहुन ही वाईट म्हणजे, काहींना हिंदी चा ही परहेज मग काय "मुकी बोली चा वापर" खानाखुणा करुन संमभाषण चालायच.

चित्रपट आणि Radio
बरेच से साधे सिनेमा गृह आणि आणि बरेच Multiplex सुद्धा, पण हिंदी चित्रपटांचे Postar राजस्थान मधे पाउस पडावा तसे दुर्मिळ. मराठी सिनेमाचा तर संम्बधच येत नाही, मराठी ला महाराष्ट्राताच सिनेमा गृह मिळत नाही तो इथे काय मिलणार.
भरित भर म्हणजे रेडियो वर ही सगळी कन्नड़ गाणी, एक रेडिओ Station सोडल्यास सगली कड़े एकच..., त्या मुले सिनेमाचा दीवाना असलेला मी, 3महीने गप्प फ़क्त T.V. वरील कार्यक्रमाताच आनंदी होतो.

शेवटी Bangalore मधे राहून ऐवढ समाजाल की, जर तुमच्या मनातच, तुमच्या विचारताच आपल्या भाषे बद्दल आदर आसेल, तर कुठल्या ही नेत्याला ह्याचा मुद्दा करुन आपली राजकीय पोली भजता येणार नाही.

आपण काय आणि कशी सुरवात करतो त्यावर आपल्याला मीळणारा Response Depend असतो, आपल्या कडील Conductor च "किधर जाना है" म्हणून सुरवात करत असतील तर कसा होणार उद्दार. म्हणून आपल्या कड़े मराठी पाट्या साठी, रेडियो वरील गाण्या साठी, मराठी चित्रपटांसाठी उठ सुट संघर्ष करावा लागतो. जेवाठा मराठी चा गर्व तेवाठाच हिंदी चा अभिमान ही आपण बाळगायला हवा पण अतिरेक नको.

पेटू द्या मायबोली मराठी च्या उद्धारा साठी रणसंग्राम, पण होऊ देऊ नका इतर भारतीय भाषांवर हल्ला बोल...

कामगार आहे मि तळपती तलवार आहे, सारस्वतांनो माफ करा थोडासा गुन्हा करणार आहे..

2010-08-17T05:40:00.000-07:00

आज कवितेचा महासूर्य मावळला, कविवर्य नारायण सुर्वे यांच्या वरील हा लेख सामना दैनिकात आलाय...

1926-27 च्या काळात चिंचपोकळी येथील एका कापड गिरणीसमोर बेवारस अवस्थेत फेकून दिलेला एक अनाथ जीव गंगाराम सुर्वे या गिरणी कामगाराने उचलून घरात आणला. त्या अनाथ बालकाला स्वत:चे नाव दिले नारायण गंगाराम सुर्वे. या कोवळ्या जीवावर गंगाराम यांची पत्नी काशीबाई यांनी मुलासारखे प्रेम दिले. परळच्या बोगद्याच्या चाळीत वाढलेल्या नारायण सुर्वे यांचे आयुष्य कमालीचे दारिद्य्र, अपरंपार काबाडकष्ट आणि जगण्यासाठी केलेला संघर्ष यातून अक्षरश: तावूनसुलाखून निघाले.

दादरच्या अप्पर माहीम मराठी महापालिका शाळेत शिकणारे नारायण सुर्वे 1936 मध्ये चौथी पास झाले. त्याच वेळी गिरणीतून निवृत्त झालेले गंगाराम सुर्वे कायमचे कोकणात निघून गेले. जाताना त्यांनी हातावर टेकवलेले दहा रुपये हाच छोट्या नारायणचा एकमेव आधार. मग भाकरीचा चंद्र शोधण्यासाठी नारायण सुर्वे यांचा संघर्ष सुरू झाला. एका सिंधी कुटुंबात घरगडी, हॉटेलात कपबशी विसळणारा पोर्‍या, कुणाचे कुत्रे, तर कुणाची मुले सांभाळणारा हरकाम्या, दूध टाकणारा पोरगा अशी कामे करीतच ते वाढले. गोदरेजच्या कारखान्यात त्यांनी पत्रे उचलले. टाटा ऑईलमध्ये हमाली केली. काही काळ गिरणीतही काम केले.

कम्युनिस्ट चळवळीचा रेडगार्ड

सुर्वे वाढले त्या चाळीतील सारेचजण साम्यवादी पक्षात होते. त्यावेळी डावी चळवळ जोरात होती. ही चळवळ सुर्वेंचा मोठा आधार बनली. कम्युनिस्ट चळवळीचे ते रेडगार्ड बनले. या चळवळीतील कॉम्रेड तळेकर यांच्या भाचीवर त्यांचे प्रेम जडले आणि आईबापाविना वाढलेल्या कृष्णा साळुंके यांच्याशी त्यांचे 1948 साली लग्न झाले. खारजवळ झोपडपट्टीत त्यांनी संसार थाटला. हे झोपडे तुटले तेव्हा त्यांनी संसाराची चूल फुटपाथवर मांडली.

शिपाई झाला सुर्वे मास्तर

मुंबई महापालिकेच्या ज्या शाळेत सुर्वे यांनी सातवीपर्यंत शिक्षण घेतले त्याच शाळेत सुर्वेंना शिपाई म्हणून नोकरी लागली. नोकरी करताकरताच ते शिकले आणि 1969 मध्ये त्यांनी प्राथमिक शिक्षकाची सनद मिळविली. नायगावच्या महापालिका नं. 1 शाळेत ते शिकवू लागले तेव्हापासून ते गिरणगावचे सुर्वे मास्तर झाले. जिंदगीची धग सोसत मराठीच्या काव्यप्रांतात त्यांनी क्रांतीचा नवा सूर घुमवला. 1958 मध्ये ‘डोंगरी शेत माझं गं...’ हे त्यांचे गीत ‘नवयुग’ मासिकात प्रसिद्ध झाले. एचएमव्हीने त्याची ध्वनिफीत काढली आणि कवितेतील ‘सुर्वे युग’ सुरू झाले. कवी नारायण सुर्वे खेड्यापाड्यात पोहोचले.

कामगार आहे मी, तळपती तलवार आहे...

रोजीचा रोटीचा सवाल रोजचाच आहे

कधी फाटका बाहेर कधी फाटका आत आहे

कामगार आहे मी तळपती तलवार आहे

सारस्वतांनो! थोडासा गुन्हा करणार आहे.

थोडे राहिलेले, पाहिलेले, जोखिलेले आहे

माझ्या जगाची एक गंधवेणाहि त्यात आहे

केव्हा चुकलो, मुकलो, नवे शिकलोही आहे

जसा जगत आहे मी तसाच शब्दांत आहे.

रोटी प्यारी खरी आणखी काही हवे आहे

याचसाठी माझे जग राजमुद्रा घडवीत आहे

इथूनच शब्दांच्या हाती फुले ठेवीत आहे

इथूनच शब्दांच्या हाती खड्गे मी देत आहे.

एकटाच आलो नाही युगाचीही साथ आहे

सावध असा तुफानाची हीच सुरुवात आहे

कामगार आहे मी तळपती तलवार आहे.

सारस्वतांनो! थोडासा गुन्हा घडणार आहे।

कवी नारायण सुर्वे यांच्या काही आणखी सुदंर कविता वाचा वरील "शब्दांची सरिता" मधे.

तलवार की धार से, ना गोलीओकी बरसात से (१५ अगस्त देशाचा ६४ वा स्वतंत्र दिवस)

2010-08-15T11:23:00.000-07:00

आज १५ अगस्त देशाचा ६४ वा स्वतंत्र दिवस, १९४७ साली लाल किल्यावर पहिल्यांदा आपल्या नेत्यांनी तिरंगा फ़डकवला आजही फ़डकवला व पुढे ही असाच फ़डकत रहाणार.
१५ औगस्ट आला कि मला माझ लहानपण आणि शाळेचे दिवस आठवतात. ते लवकर लवकर उठुन छानसा पांढरा शुभ्र uniform घालुन सकाळी सकाळी शाळेत जायच, ७ वाजता प्रमुख पाहुण्यांच्या हस्ते ध्वजारोहन, सगळी लहान मंडळी एका रांगेत चपटासा भांग पाडुन ऊभी असलेली ध्वजाला Salute करत "जण-गण-मण" म्हणायची व N.C.C. ची परेड व्हायची.
आम्ही सगळे मांडी घालुन बसायचो नंतर पहुण्यांच भाषण व आमच्यातल्याही काही लाहाणग्याची भाषणेही होत.
ही सगळी कर्यक्रम आटोपल्यावर सगळ्याना गोळ्या, बिस्किटांचे वाटप व्हायचं, आणि लगेच सुटी मग काय धावत धावत घरी जायच, जात असतांना हातात एक छोटा तिरंगा आणि तोंडात एखाद देश्भक्तीच गाण गात घराकडे जात तिरंगामय झालेल गाव बघत जातांना अगांवर शाहारे येत, जिथे तिथे देशभक्तीपर गाण्याचे आवज येकु येत. दिवसभर उनाडक्या करुन घरी आल्या नंतर टि.व्ही. वर सुध्दा देशभक्तीपर चित्रपट सुरु असायचेत. हतात तिरंगा, गावागावात सगळी कडे तिरंगा आणि टि.व्ही. वरही नाना पाटेकरचा तिरंगा, त्यातला राज कुमार चा संवाद आठवतो "ना तलवार की धार से, ना गोलीओकी बरसात से, बंदा डरता है तोह सिर्फ़ परवर्दिगार से "

पण आज तस उरल नाही, आज बंदा हर बात से डरता है. बंदा डरता है कसाब की गोलिओ से, बम के धमाको से, महेंगाई से, Corruption से, Politicians से.
६४ वर्ष झालीत देश आजाद होवुन परंतु देश जसा च्या तसा. सुधारणा करण्याच्या नवाखाली फ़क्त चांदी सोन्याचा मुलयमा चढवला जात आहे, आतुन मात्र सगळ पोकळ. आज ही तसाच तिरंगा फडकवला जातो, लाल किल्ल्यावर आजही आमचे पंतप्रधान तेच पोकळ आश्वासन देतात. फक्त फ़रक आल आहे तो आता भ्रष्टाचार करण्याच्या पद्धती मधे. पहीले सरकारी कर्यालयात, राजकारणात, जनावरांच्या चार्यात, तर कधी धान्यात भ्रष्टाचार व्हायचा परंतु आज खेळातही दबाके भ्राष्टाचार होतोय. मग तो IPL असो किवां Common Wealth Game10 असो.
पहीले आतंकवादी लपुन झपुन कश्मिर मधे Bomb फ़ोडायचेत, आज मात्र त्यांच्यात येवढी हिम्मत वाढली कि आमच्या घरात येवुन गोळ्या घालु लागलेत. आणि त्यांना गोळ्या घालण्या येवजी आम्ही त्यांना पोसतोय.
आसो, या ६४ वर्षात देशात याच गोष्टीची Development झाली आहे..

म्हणुन अस वाटत "लाहान पण देगा देवा" म्हणजे ति प्रमुख पहुन्यांची भाषणे ही भाषणेच वाटतील ना की पोकळ आश्वासन, देशभक्ती म्हणजे देशभक्ती असेल त्याला भ्रष्टाचाराचा वास नसेल. जिथे वर्तमाना पेक्षा ईतीहासाला जास्त महत्व असेल, आणि तिरंगा चित्रपटातलाच नाना आपला खरा हीरो असेल. कारण गांधी, भगतसिंग, सावरकर परत येणार नहीत.
आणि देवाकडे एकच मागणि असेल कि तिरंग्या चा मान कधीही कमी होऊ नये.

आता आपलं सरकार आलंय.....

2010-08-08T04:27:00.000-07:00

आपल्या Blog चे नियमित वाचक, माझे एक मित्र यांनी आपल्या सरकार बद्दल चा आपला आनंद कही अश्या प्रकारे व्यक्त केला आहे।

सगळं होणार, सगळं होणार,
आता आपलं सरकार आलंयसगळं होणार..... ।। धृ ।।

आता शेतमालाला बाजार मिळणार,
तुरडाळ १५० रु।, तर साखर १०० रु. किलो होणार,
दलाल मालामाल अन् शेतकरी भुकेकंगाल होणार ।। धृ १।।

आता दोन्ही ऊर्जामंत्री निवडून आलेत१० वर्षांत जे करता आले नाही
ते २ वर्षांत करणार,दिवसभर वीज जाणार,
रात्रीचीच काही तासच रहाणार ।। धृ २।।

रस्त्याला आता हातभर खड्डे पडणार,
मतदारांचे मणके ढिले होणार,ठेकेदारांचे मात्र खिसे भरणार ।। धृ ३।।

आता सर्वत्र मिरज घडणार,
गणेशमूर्ती फुटणार, शिवचरित्रावर बंधन येणार,
पोलिसांच्या गाडीवर हिरवा फडकणार ।। धृ ४।।

पोलिसांच्या परीक्षा अरबी-उर्दूतून,
इंग्रजी अंगणवाडीपासून,
आणि मायमराठी नष्ट होणार ।। धृ ५।।

तालुक्या तालुक्यात हज हाऊस होणार,
पंढरपूरच्या वारीवर बंधन येणार,
हजला अनुदान मिळणार ।। धृ ६।।

प्रज्ञासिंहला फाशी होणार, कसाब सरकारचा जावई होणार,
मुंबईत मेलेल्या अतिरेक्यांचे आता दर्गे होणार,
त्यावर शासन हिरवी चादर चढवणार तेथे उरुस साजरा करणार ।। धृ ७।।

सनातन वर बंदी येणार, सिमीला अनुदान मिळणार,
अतिरेक्यांना पेन्शन पोलीस मात्र नक्षलवाद्यांच्या हल्ल्याला बळी पडणार ।। धृ ८।।

हिंदू ,मुसमानाची दंगे होणार,
जाती पातिची जनगणना ही होणार,
खेलाताही भ्रष्टाचार होणार, भाई आमचे खुप खाणार,
सगळं होणार, सगळं होणार,
आता आपलं सरकार आलंयसगळं होणार..... ।। धृ ।।

गृहमंत्री म्हणाले......

2010-08-03T12:44:00.000-07:00

बेळगाव सीमा प्रश्नावर गेल्या बर्याच दिवसापासून महाराष्ट्र व करनाटकात द्वंद युद्ध सुरु आहे. आज लोकसभेत महाराष्ट्र - कर्नाटक सीमा प्रश्नावरून जोरदार गोंधळ झाला . महाराष्ट्रातील खासदारांनी आक्रमक पवित्रा घेत सकाळी ११ वाजता लोकसभेचे कामकाज सुरू होताच शिवसेनेचे खासदार उभे राहिले. महागाईची चर्चा होण्याआधी बेळगाव सीमा प्रश्नावर चर्चा व्हावी , असा आग्रह महाराष्ट्रातील खासदारांनी धरला . काही दिवसा आधी याच मुद्यावर आपल्या ग्रुहमंत्री साहेबांच एक मजेदार stament वचायला मिळाल होत.
"प्रश्न् सोडवायचा नसेल तर समिती नेमली जाते, तो लांबवायचा असेल तर आयोग नेमला जातो, तो ताणायचा असेल तर कोर्टात धाव घेतली जाते. सीमाप्रश्नचेही नेमके तेच झाले असे सांगून गृहमंत्री म्हणाले कीं, या प्रश्नच्याबाबतीत केंद सरकार वेळकाढूपणा करत आहे. नेमकी भूमिकाही स्पष्ट करीत नाही."
या सिंहावलोकन परिषदेत विविध क्षेत्रातील तज्ञ, अभ्यासू व्यक्तींकडून व्यक्त झालेल्या विचारातून जो दस्तऐवज निर्माण होईल तो राज्य सरकारसाठी होकायंत्र ठरेल असा विश्वास पाटील यांनी व्यक्त केला.
आता फक्त बघायच आहे की नेमका राजकारणी हां मुद्दा किती दिवस चघळतात ते...

नोंटांवर Expiry Date and Bar-Code…

2010-08-03T12:27:00.000-07:00

आज भ्रष्टाचाराचा भस्मासुर आ वसुन बसला आहे. काहि दिवसा आधीच पेपर मधे वाचल होत कि नगर चे साहायक कामगार आयुक्त माहगाई वाढली म्हणुन लाच दुप्पट घेत आहेत. काय सालं समिकरण आहे.
आहो, एकदाचं भाजीपाल्याची,पेट्रोल,डीझेल ची माहगाई कमी करा म्हणुन आंदोलन करता येईल, पण ह्या माहगाई काय?
आता सामान्य माणसाला लाच देणं सुध्दा परवडणार नाही. आता काम कशी होणार सामन्य माणसांची, कारण लाच दिल्याशीवास काम सुध्दा होत नाही आमच्या भारतात.
तस बघीतल तर आपला भारत हा श्रीमंत लोकांचा गरीब देश आहे. आपल्या देशात चिक्कार पैसा आहे, पण नेमका तो आहे कुठे, आणि तो कोणी, कुठे आणि कसा लपवला आहे हेच कळत नाही. ह्याचे धागेदोरे कोणालाच सापडत नाही. खर म्हणजे सापडत नाही म्हणण्या पेक्षा सापडु दिले जात नाहीत, फ़ारच कोणी प्रयत्न केलाच तर तो काळा पैसा सरळ जातो Swiz बैंक मधे, म्हणजे कटकटचं नको.
बरं, मागच्या निवडनुकीत भाजपाने मोठ्या तोय्रात सांगितल होत कि आम्ही निवडुन आल्यावर सगला काळा पैसा परत देशात आनु. मग आता काय झालय, तुमच सरकार आल नाही म्हणुन तुम्ही या कल्पनेला मुठ-माती तर दिली नाहीत ना? देशहीतासाठी तुम्ही तुमची ही कल्पना सरकार कडे मांडु शकता. कि, या गोष्टीच श्रेय स्वतः ला घेता याव म्हणुन अजुन सत्ता येई पर्यंत देशाच नुकसान बघत राहाणार आहात काय?
खंरच विचार करण्यासारखी गोष्ट आहे कि, कसा हा पैसा वाचवला जाऊ शकतो, हा पैसा आपल्याच अर्थव्यवस्थेतच खेळावा या साठी काही उपाय योजना येवु शकतील का? एक केल जाउ शकत, "जर प्रत्येक नोटांवर एक काळापुअरती Expiry Date टाकली तर!" खरचं कल्पना अजीबात वाईट नाही जर खरचं अशा गोष्टींचा वापर झालाच तर अर्थव्यवस्थेत क्रांतीकारी बदल घडुन येईल.
मि तर म्हणतो कि फक्त Expiry Date च नाही तर प्रत्येक नोटांवर Bar-code छापण्याची व्यवस्था करावी म्हणजे पुर्णपणे electronic नोट प्रत्येक नोटीचा Database देशातला प्रत्येक बन्का जवळ म्हणजे खोट्या नोटांवर सुद्दा बराच आळा बसेल. Australian Fiber वापरुन नोटा बनवण्याच्या कल्पनेपेक्षा ही कल्पना केव्हाही स्वस्त व सुरक्षीत असेल, जर या कल्पनेवर व्यवस्थीत विचार केला गेला व Expertise बसवुन याचा अवलंब करण्यात आला तर काळा पैश्यावर आळा बसेल Income tax बुडवणार्यावर, खंडणी घेणार्यावर सुद्दा प्रत्येकाला expiry date च्या आधी नोटा bankeत जमा कराव्या लागतील व expiry date वाढवुन घ्यावी लागेल आसं झालचं तर मला नाही वाटत आपल्याला २०२० ची वाट बघावी लागेलं.

निखिल वागळे जरा साभांळुन......

2009-12-02T02:50:00.000-08:00

झी मराठि वरील आमने-सामने या वाद-विवादाच्या कार्यक्रमातुन अधीकच प्रसिद्धीत आलेले निखिल वागळेंवर नुक्तिच शिवसेने कडुन पुष्प सुमने उधळल्या गेली आहेत. अहो म्हणजे मार खालायं, बाळासांहेबांवर उटसुट उलटसुलट व्यक्तव्य केल्या कारणाने हा प्रकार घडला. प्रत्येकाशी तडकाफडकी सरळ भाषेत बोलणारा माझा एक आवडता पत्रकार म्हणुन मि त्यांना पाहतो. परंतु कधी कधी खरचं फारच अती करताहो वगळे साहेब वटवट तुम्ही. हल्ला झाल्या नंतर पेटुन उठलेल्या निखिल वागळेंनी लगेचच संपुर्ण पत्रकार यंत्रणेला डोक्यावर घेउन आपण किती शक्तीशाली आहोत हे दाखवण्यासाठी आकांत-तांडव सुरु केला. लोकांनां आपण किती भोळे व आपल्यावर कसा शिवसेनेने अन्याय केला हे दाखवण्याचा आटा-पिटा सुरु केला. लोंकान कडुन exit poll मागितलेत, बिध्द्दास्त बोला कार्यक्रमात मते विचारले असता, त्यांची मते एकण्या एवजी स्वःताचिच वटवट अधिक होती. ति होणारच म्हणा कारण ४८ तासांच्या आत सरकारने शिवसेनेवर कारवाई कारा नाहीतर आम्ही शांत बसणार नाहीत आमची ताकद दाखवु म्हणनार्या वागळेंना एका प्रेक्षकांने एक सुंदर प्रश्न विचारुन शांत बसवल तो म्हणजे "४८ तासात कारवाई झाली नाही तर सरकार वर दबाव आणु म्हणता, आज तुमच्यावर हल्ला झाला म्हणुन ताकद आठवली, तेव्हा का सरकारवर दबाव टाकला नाही जेव्हा मुम्बंई वर हमला झाला, सरकारने त्यांना लवकरात लवकर फासी द्यावी म्हणुन का ही ताकद वापरत नाही तुम्ही? " प्रश्न एकुन गप-गार झालेले वागळे लगेचच विषयांतर करु लागलेत.
या सर्व प्रकारामुळे काही आधिक महत्वाच्या गोष्टी समोर आल्यात, या आधी महानगर दैनीकासाठी काम करणार्या वागळेंबरोबर त्यांचे साथिदार कपिल म्हणुन होते. त्यांनी दै. पुण्य नगरी मधे वागळेंच्या जुन्या कट कारस्थानांचा एक उत्तम लेख लिहला आहे जरुर वाचा. त्यातुन अस कळत की शिवसेनेशी त्यांच जुनच वैर आहे. कपिलजींच्या म्हणण्यानुसार त्या वेळेस महानगर दैनिकाचा विरोध म्हणुन तो जाळण्याचा ऊपक्रम शिवसेनेने हाती घेतला होता. याला घाबरुन वागळेंनी त्यावेळचे शिवसेनेचे नेते विठ्ठल चव्हाण व छगन भुजभळ (ते तेव्हा शिवसेनेत होते.) यांची मदत घेतली, ती मदत करत असतांना विठ्ठल चव्हाण येवठं हि म्हणाले कि जाउ द्या शेवटी मराठी माणुस आहे कशाला त्याच नुकसान करायच. परंतु शिवसेनेच्या भाषेत बोलायच झाल तर या ऊपर्यानी त्यांच विठ्ठल चव्हाणांच्या म्रुत्यु नंतंर ते गुंड होते असं ठरवुन विधानसभेत कशाला त्या साठी श्रध्दांजली वाहता हि नैतिकता आमदारांना शिकवण्याचा शाहाणपना यांनी केला होता. म्हणुन म्हणतोय वागळे साहेब जरा जपुनच बोला नाहीतर उगाच जनमाणसात पेटेल तुमच्या विरुध्द रणसंग्राम.................
उद्या तुमच्यावरच होईल हल्ला बोल.................

राऊतांना आलाय ऊत.............

2009-12-02T02:44:00.000-08:00

गेल्या काही दिवसापासुन सामना मधे जे लेख बाळा साहेबांचे म्हणुन खपवले जात आहेत ते वाचुन आपल्या सारख्या सामान्य माराठी माणसांनी काय प्रतीक्रिया द्यावी हेच कळत नाही. कधी मराठी माणसांनिच पाठीत खंजीर खुपसला काय! तर कधी सचीन सारख्या महान क्रिकेट पटुवर सडकुन टिका. आणि महत्वाच काय तर तोही एक मराठी माणुस असतांना. बाळासाहेब आता ८०+ वर्षाचे झाले आहेत. मला तर वाटत आता ते या गोष्टीत लक्षही घालत नसतील. तस पहीले पासुन त्यांचा लाडका संजय ज्याला ते संज्या म्हणातात तेच सामनाचा कारभार पाहतात. मात्र आता संजय राऊतांनी जे काही सामनाचा आडोसा घेवुन चालवलय ते खरचं टिकेस पात्र आहे. संजय राऊत साहेब आपणास आमची नम्र विनंती आहे क्रुपया या सगळ्या गोष्टी जरा कमी करा सामन्य़ जणता व शिवसैनिकांना संभ्रमात आणु नका. त्यानंतर निखिल वागळेंवर हल्ला, हे प्रकरण वादाचच, ते बरोबर की चुक यात लक्ष न घातलेलच बरं, निखिल वागळे खरं तर माझे आवडते पत्रकार, परंतु त्यांची काहीच चुक नाही असंही मि म्हणत नाही. कारण एका हाताने टाळी वाजत नाही........
तरीही राऊत साहेब आपल्याला उगाच ऊत येवु देवु नका. पहीलेच मनसे मुळे बराच धक्का बसलाय त्यातुन सावरुन मराठी माणसांसाठी काम करणारी मराठी माणसांची आपली शिवसेना असा लैकीक परत पोहचवण्यासाठी धडपडण्या ऎवजी, मराठी माणसावरच हल्ले, जरा आवर घाला............

Online Gaming Industry

2009-10-23T06:12:00.000-07:00

आज आपण प्रत्येक cyber cafe मधे बघतो कि बरीच लहान मंडळी computer मधे आपलं डोक घालुन games खेळतांना मग्न झालेले दिसतात. आजचि हि लाहान पिढी या gaming market चं प्रतिनिधित्व करतांना आपण पाहतोय. त्यांचे आवडते games आहेतDisney Toontow, Counter strike, ई. एक report असं सांगते कि आज Asia-Pacific भाग हा जगातला सगळ्यात जास्त Web games वापरनारा भाग आहेत. आणि येत्या काळात मात्र South Korea हा भाग हि जागा बळकवेल. व त्याबरोबरच जागतिक online gaming market हे $9.8 billion चा आकडा २०१० पर्यंत पार करेल अशी शक्यता वर्तवली जाते आहे. कारण फक्त लाहान मुलंच नाही तर मोठी माणसंही या online games चि दिवानी झालेलि दिसतात. आणि प्रत्येक महिण्यात 2 million पेक्षा जास्त unique visitors या market ला मिळालेली दिसतात. आणि महत्वाचं म्हणजे, एकुण 400,000 ते500,000 games दररोज खेळल्या जातात. ज्यांची नावे आहेत Pogo, Yahoo! Games,MSN Games ई. त्यातल्यात्यात सगळ्यात जास्त बायंकांच dedication या खेळात आपल्याला दिसतयं. परंतु एक महत्वाचा मुद्दा असा की हे online gaming market कितिही प्रसिद्ध असलं तरी सद्या ते मोठ्या प्रमाणावर revenue जमा करु शकत नाही आहे. ते पुर्णपणे छोट्या जाहिरात कंपण्यांवर अवंलंबुन आहेत. आता ते small add-on subscription fees किंवा game sales करुन supplement revenues मिळवण्याचा प्रयत्न करतांना दिसते आहे. तरीसुद्धा Online Gaming Industry आज हे सिद्ध करत आहे कि हि Industry बरीच attractive असुन बर्याच लोकांना ति आपल्याकडे diverse करती आहे. म्हणुन हा विश्वास आहे कि हि Industry येत्या काळात नक्किच प्रगती पथावर जाईल.

रणसंग्राम विधानसभेचे

2009-10-23T05:11:00.000-07:00

चला लोकशहीतील आणखि एक उत्सव पार पडला. तो म्हणजे महाराष्ट्र विधानसभा निवडनुक २००९ यातही परत निवडुन आली ति म्हणजे आघाडी. ६००० हुन जास्त शेतकरी आत्महत्तेच पातका सहीत,लोड शेडींग,माहागाई,२६/११ सारखे हल्ले, आणि ई महत्वाची पातक आपल्या डोक्यावर घेवुन हा आघाडी रुपी रावण परत या सोन्याहुन मौलवान माहाराष्ट्राला स्वतःच्याच शेपटीने पेटवत आलाय व पेटवत राहाणारच याची शपथ घेवुन आपली पुठची वाटचाल येत्या दिवसात सुरु करणार. आणि यांच बरोबर बरेचसे बुद्धीवादी म्हणवणारे रिकामटेकडे लोक आता यावर गल्ली पासुन दिल्ली पर्यंतच्या चर्चा करतांना प्रत्येक News Channel वर आढळतील. काल प्रर्यंत याच आघाडीला शिव्या घालणारे आता त्यांना शुभेच्छा देतांना व त्यांच्या पुढे लाळ गाळतांना आपल्याला दिसतील.
लाहाणपणि एक म्हण ऎकली होती ति म्हणजे "दोघांच्या भांडणात तिसर्याचा लाभ" ति खरीखुरी या निवडनुकीत बघायला मिळाली. शिवसेना-मनसे भांडणात मग्न दिसलीत ज्याची आजीबात गरज नव्हती! का ते सांगतो पुढे, पण भाजपाला मात्र माणाव लागेल, लगेच आपल्या अपयशाच घापर ईतरांवर फोडुन मोकळी झाली आहे. आता ह्याना विचारमंथनाची गरज नाही कारण उत्तर सरळ सरळ समोर आहे युतीने मनसेशी उगाच भांडत बसण्यापेक्षा त्यानी आघाडीचा पर्दाफाश करण्यात वेळ खर्ची
घालायला हवा होता. खर म्हणजे उध्दव ठाकरेंनी उगाचच मनसे ला नको तितका तुल देउन त्यांच्या हाती आयते मुद्दे मिळवुन दिले,व राज ठाकरेंनी ते आपल्या शैलीत सादर करुन त्याचा जोरदार फायदा मिळवुन घेतला. एक उदाहरण द्यायच झाल तर नुकतीच दिवाळी झाली आहे, आपण किराणा भरला असालचं समजा तुमच्या हातात मिठाची पिशवी आहे जि की तुमच्या चुकिमुळे फाटली आहे व थोडच पुठे एका Tempo मधे ५० किलो गहु आहेत ज्या पोत्यालाही भोक पडली आहेत व गहु सांडतोय. सांगा तुम्ही काय कराल, सहाजीकच तुम्ही गहु सावडाल व त्या नंतर मिठ सावडता येईल, हो ना? परंतु उद्धव ठाकरेंनी मात्र याच्या उलट केलय. जिथे, आतंकवाद, माहागाई, आत्महत्या, ईत्यादीने भोक पडुन tyaatun सांडणार्या गहू रुपी मतदारांना आपल्या झोळित घेण्या एवजी ते हातातल्या मिठ पिशवितील मिठ सावरण्यात गुंग दिसलेत. व आघाडी या सर्वांचा फायदा घेत परत सत्तेचा सारीपाट सावरण्यात यशस्वी झाली।

याच्याशीच संबधीत एक Cartoon काढण्याचा मि छोटासा प्रयत्न केला यामधे मि हे दाखावान्याचा प्रयत्न केला आहे की दोन भाऊ वेगले असून सुद्धा नफा कसा कमावातात.

शिवसेनेचे call center…..

2009-10-23T05:08:00.000-07:00

भारतिय राजकारणाच्या ईतिहासात पहील्यांदा प्रत्येक सामाण्य माणसा पर्यंत त्यांच सरकार कसं पोहचु शकेल यांचि व्यवस्थित हाताळणि शिवसेनेनि केलेलि दिसतेय. त्यांनि सुरु केलयं call center, होय, ईथे तुम्हि तुमच्या भागातल्या समस्या १ call करुन सांगु शकता किंवा त्यांच्या वेबसाइट वर जावुन सुद्दा त्या नोंदवु शकता. जसे कि कचर्याशि निगडीत समस्या, आरोग्याशी निगडीत समस्या, कायदा-सुव्यवस्थेचा प्रश्न, शेतिशि निगडीत प्रश्न, हे व अश्या अनेक समस्यांचि त्यानंतर व्यवस्थित विल्हेवाट लावलि जाते. व ति समस्या ज्या विभागातुन नोंदवली जाते त्या विभागातिल विभागप्रमुख व शाखाप्रमुखाशी संपर्क साधुन त्यांच्या कार्यकर्तांकडुन ति समस्या तातकाळ सोडवण्याचा प्रयत्न केला जातो. या समस्येंचा व कार्याचा report कार्याअध्यक्ष उद्धव ठाकरे व ईतर महत्वांच्या नेत्यांपर्यंत हमखास पोहचतो. ज्यामुळे कामात दिरंगाई होण्याचा प्रश्नच निर्माण होत नाही.असा हा अत्भुत प्रयत्न सुरु तर झालाय परंतु तो फक्त शिवसेना भवन पुरताच. त्याला विधान भवनात राबवण्याचे स्वप्न हे स्वप्नच राहीले. परंतु हे स्वप्न भंगणार मात्र नाही नक्किच लवकरात लवकर ते पुर्ण होईल.

संविधानातिल सर्वोच्च पद

2009-10-23T04:59:00.000-07:00

save earth

थोडीशी माहीति आपल्या भारतिय राजकारणातिल महत्वाच्या पदांची.
भारत स्वातंत्र झाला तेव्हा पासुन आज पर्यंत भारतिय संविधानातिल सर्वोच्च पद म्हणजे राष्ट्रपति व प्रधानमंत्री पद,हि पदे भुषवलेल्या व्यक्तींची नावे व कार्यकाळ आपण खाली बघुयात……………………

President:

1.) Dr.राजेंद्र प्रसाद (January 30, 1950 to May 13, 1962),
2.) Dr.सर्वपल्ली राधाक्रिष्णन (May 13, 1962 to May 13, 1967),
3.) झाकिर हुस्सैन (May 13, 1967 to May 3, 1969),
4.)वराहगिरी वैकंट गिरी (May 3, 1969 to July 20, 1969),
5.) मोहम्मद हिदायुतुल्लह (July 20, 1969 to August 24, 1969),
6.)वराहगिरी वैकंट गिरी (August 24, 1969 to August 24, 1974),
7.)फाखरुद्दीन अली अहमद (August 24, 1974 to February 11, 1977),
8.)बसप्पा दनप्पा जट्टी (February 11, 1977 to July 25, 1977),
9.)निलम संजीव रेड्डी (July 25, 1977 to July 25, 1982),
10.)गिअनी झैल सिंग (July 25, 1982 to July 25, 1987),
11.)रामस्वामी वैकटरमन (July 25, 1987 to July 25, 1992),
12.)शकंर दयाल शर्मा (July 25, 1992 to July 25, 1997),
13.)कोचेरिल रमन नारायनन (July 25, 1997 to July 25, 2002),
14.)ए.पि.जे.अब्दुल कलाम (July 25, 2002 to July 25, 2007),
15.)श्रिमती. प्रतिभा देविसिंग पटील (July 25, 2007 to till date)

Vice president:

1.)Dr. सर्वपल्ली राधाक्रिष्णन (May 13, 1952 to May 12, 1962),
2.)Dr. झाकिर हुसैन (May 13, 1962 to May 12, 1967),
3.)वराहगिरी वैकंट गिरी (May 13, 1967 to May 3, 1969),
4.)गोपाल स्वरुप पाठक (August 31, 1969 to August 30, 1974),
5.)बसप्पा दनप्पा जट्टी (August 31, 1974 to August 30, 1979),
6.)मोहम्मद हिदायुतुल्लह (August 31, 1979 to August 30, 1984),
7.)रामस्वामी वैकटरमन (August 31, 1984 to July 27, 1987),
8.)शकंर दयाल शर्मा (September 3, 1987 to July 24, 1992),
9.)कोचेरिल रमन नारायनन (August 21, 1992 to July 24, 1997),
10.) क्रिष्णन कांन्त (August 21, 1997 to July 27, 2002),
11.)भैरव सिंग शेखावत (August 19, 2002 ),
12.) मो. हमिद अन्सारी (11th August 2007 to till date).

Prime Minister:

1.)जवाहरलाल नेहरु (August 15, 1947 to May 27, 1964),
2.)गुलझारीलाल नंदा (May 27, 1964 to June 9, 1964),
3.)लाल बहाद्दुर शास्त्री (June 9, 1964 to January 11, 1966),
4.)गुलझारीलाल नंदा (January 11, 1966 to January 24, 1966),
5.)ईदिंरा गांधि (January 24, 1966 to March 24, 1977),
6.)मोरारजी देसाई (March 24, 1977 to July 28, 1979),
7.)चॊधरी चरन सिंग (July 28, 1979 to January 14, 1980),
8.)ईदिंरा गांधि (January 14, 1980 to October 31, 1984),
9.)राजीव गांधी (October 31, 1984 to December 2, 1989),
10.)विश्वनाथ प्रताप सिंग (December 2, 1989 to November 10, 1990),
11.)चंद्रशेखर (November 10, 1990 to June 21, 1991),
12.)पि.व्हि. नरसिम्हाराव (June 21, 1991 to May 16, 1996),
13.)अटल बिहारी वाजपयी (May 16, 1996 to June 1, 1996),
14.)एच. डि. देवे गोवडा (June 1, 1996 to April 21, 1997),
15.)ईंद्र कुमार गुजराल (April 21, 1997 to March 19, 1998),
16.)अटल बिहारी वाजपयी (March 19, 1998 to May 22, 2004),.
17.) Dr.मनमोहन सिंग (May 22, 2004 to till date).

Deputy Prime-Minister:

1.) सरदार वल्लव भाई पटेल. (1947-50),
2.)मोरारजी देसाई (1967 - 1969),
3.)चौधरी चरण सिंग आणि जगजिवन राम (एकत्र) (1979),
4.)यशवंतराव चव्हाण (1979-1980),
5.)चौधरी देवी लाल (1989-1990),
6.)चौधरी देवी लाल (1990-1991),
7.)लाल क्रिष्ण आडवाणि (2002-2004)

अहींसावादी हींसा करतात तेव्हा?

2009-09-27T04:14:00.000-07:00

अहींसेचे देवता मा. गांधी व त्यंच्यांच विचारांवर उभारलेला त्यांचा पक्ष कोग्रेस, हा यांचे विचार व अहींसावाद संपुष्टात आणतांना दिसतोय. कारण, अश्या भरपुर घटना या दीवसात आपल्याला बघायला मिळत आहेत. आपल्याला आठवत आसेल तर काही महीन्याआधी सोनिया बाईंच्या सभेत विलासराव देशमुख व बांईन विरुद्ध काहींनी नारे बाजी केली तेव्हा त्यांना कार्यकर्त्यानी चांगलाच चोप दिला, व सोनिया बाई त्यांना चोप देवुन झाल्यावर म्हणाल्या "छोड दो उन्हे जाने दो", दुसरी घटणा झाली ति होती विलासरावांर त्यांच्या सभेत गोमुत्र फेकुन विरोध दर्शिविनार्या युवकासही चागंलाच चोपला होता. त्या नंतर आता राणे, सरवणकर यांनी निवडुक अर्ज भरायच्या दिवशी आदेश बांदेकर व त्यांच्या सहकारी शिवसॆनिकांबरोबर हातापायी केली, खरं पाहाता आचार संहीतेचा भंग राणेनी करुनही तेच वरचठ बोलत होते. तस पाहाता या फारच लाहान साहान घटना आहेत, कारण ईदींरा गांधींच्या हत्येच्या वेळी सगळ्यात जास्त सिख(सरदार) मारलेत ते या कोग्रेसनेच, आता परत एक घटना घडली
आहे ति महाराष्ट्रात (अक्कलकोट)भाजपाच्या सभेत कोग्रेस कार्यकर्त्यांनी गोळिबार करुन एक ठार तर आनेकानां जखमि केलयं. या अश्या दळभद्री घटना निवडनुकीआधी बिहार मधे घडतात, तेच आता महाराष्ट्रात होत आहे. जर का या अश्याच अहींसावादी हिंसकांची आपल्यावर "क्रुपा (शंकर)" राहली तर लवकरच महाराष्ट्रात हे सिंग घुसवुन आपल्याला घायाळ करतील. व महाराष्ट्राचा यु.पि. बिहार करतील. अजुनही वेळ गेली नाही जागे व्हा! काढुन फेकुया हे अहींसेचे मुखवटे या हिंसकांच्या चेहर्यावरुन.....
पेटु द्या रणसंग्राम हल्ला बोल.........

विदर्भ म्हटलं कि ?

2009-09-24T02:47:00.000-07:00

विदर्भ म्हटलं कि आठवत ते फक्त शेतक-यांची आत्महत्या, दुष्काळ, तपतं उन्हं,आणि कुपोषण. खरचं येवठ्यातच सामावलय का हो विदर्भ? नाही, जिच्या पोटी शिवबा जन्मला, जिच्या संस्कारामुळे त्याने महाराष्ट्र घडवला, ति जिजाऊ विदर्भाने दिली, अशिच एक विदर्भ कन्या जिने श्रिक्रुष्णाचा संसार फुलवला ती रुख्मिणिमाता, हे आणि या पेक्षाही ईथे बरचं काही आहे. महाराष्ट्राचा नव्हे तर भारताचा एक विभ्भिन्न अंग आहे. महाराष्ट्राचा पुर्व भाग व देशाच्या मध्यभागी आसलेला प्रदेश विदर्भ म्हणुन ओळखला जातो. विदर्भ हा दोन भागात विभागलेला आहे. नागपुर आणि अमरावती विभाग, नागपुर,अमरावती,अकोला ही विदर्भातील सगळ्यात मोठी महत्वाची शहरं आहेत. ही झाली विदर्भाची प्रार्थमिक माहीती, आता बघुया काय खास आहे विदर्भात?
विदर्भाचा इतिहास:
भगवान श्रीक्रुष्णाला भुरळ घालणारी त्यांची पट्टराणी माता रुख्मिणि ही विदर्भ कन्या, रुख्मिणि हरणाची ऎतिहासिक घटणा विदर्भातील उम्रावतीत(सध्याचे अमरावतीत) घडली, विदर्भातिल राजघराण्यांची वंशवाळ फार मोठि आहे. भिष्मक राजा त्याचा पुत्र दक्ष,त्यांचे वंशज बुद्धभानू हलदर,पछाकर,रिमुपमर्दन,चित्रसेन,भिम,दम्मनंद,भोज,क्रम आणि कौशिक हे भाऊ क्रम चा नातु भिष्मक व त्याचि मुलगी रुख्मिणि. त्यानंतर १८ व्या शतकातकाआधी नागपुर ही भोसल्यांची राजधानी होती. नंतर स्वातंत्रसग्रामातही विदर्भाने वेगळ स्थान बनवल. विदर्भातील सेवाग्राम गांधीवाद्यांसाठी राजधानी होती. स्वातंत्रा नंतर विदर्भ मुबंई महाराष्ट्रात विलिन झाला.
भौगोलिक:सातपुडाच्या पर्वत रांगा विदर्भा जवळ आहे पण मोठ्या प्रमाणात टेकड्या ईथे आढळत नाही. ऎथील मेळघाट जंगल व चिखलदरा हे प्रेक्षनिय स्थळे आहेत. चंद्रपुरातील ताडोबा जंगल सुद्धा पाहाण्या सारखं आहे. जगातील आश्चर्य असणारे खारं पाण्याच सरोवर बुलठाणा जिल्हात लोणार ईथे आहे. वैनगंगा हि सगळ्यात मोठि नदी आहे.

शेती:
शेती मात्र विदर्भातली तेवठी प्रगत नाही आहे, इथे संत्री व कापुस प्रमुख पिक आहे. ऎथिल संत्री जगभर प्रसिद्ध आहेत.
खनिज संम्पत्ती :
सगळ्यात जास्त कोळश्याच्या खाणि चंद्र्पुर,गडचीरोली,भंडांरा,नागपुर ईथे आढळतो. एकट्या चंद्र्पुरातुन २९% खणिज बाहेर पडत. व या पासुन ईथे विज निर्मिती केली जाते व महाराष्ट्र भर त्याचा पुरवठा होतो.
ऊद्योग:
मोठ्या प्रमाणात इथे ऊद्योग नाही, मात्र लवकरच मिहान प्रकल्प नागपुरात सुरु होणार आहे ज्याने भरपुर रोजगार निर्माण होइल. पर्यटन: चिखलदराचे पहाड, धबधबे, आणि निसर्ग रम्य परीसर, बरेचसे जंगलं ही व्याघ्र आरक्षीत असल्याने वाघही बघायला मिळतात. त्यानंतर पाहण्यासारखी ठिकाण म्हणजे शेगाव मधिल आनंद सागर, लोणार सरोवर, रामटेक मंदीर, जिजामतांच घर(सिंदखेडराजा),गाडगे माहाराज, तुकडोजि महाराज समाधी स्थळ, आमंबेडकरांची दिक्षा भुमि, अमरावति मधिल पौराणिक अंबामाता मंदिर. आणि बरचं काही.......
पर्यटन:चिखलदराचे पहाड, धबधबे, आणि निसर्ग रम्य परीसर, बरेचसे जंगलं ही व्याघ्र आरक्षीत असल्याने वाघही बघायला मिळतात. त्यानंतर पाहण्यासारखी ठिकाण म्हणजे शेगाव मधिल आनंद सागर, लोणार सरोवर, रामटेक मंदीर, जिजामतांच घर(सिंदखेडराजा),गाडगे माहाराज, तुकडोजि महाराज समाधी स्थळ, आमंबेडकरांची दिक्षा भुमि, अमरावति मधिल पौराणिक अंबामाता मंदिर. आणि बरचं काही........
पौराणिक महत्त्व:
ईथे आगस्थ आणि लोपमुद्रेचं लग्न झालं, रुख्मिणि हरण झालं, आणि नल-दमयंतिची कथा हि इथेच घडली, कलिदासाने "मेघदुत" ईथेच रचिला,रामायनातही विदर्भाचा उल्लेख आहे. ऎथिल रामटेकचे राम मंदिर पहाण्यासारखे आहेत. त्यानंतर, बरेच साधु संत ईथे होवुन गेलेत, जसे कि संत श्रेष्ठ श्रि गजानन महाराज(शेगाव), राष्ट्रसंत श्रि तुकडोजी महाराज,स्वछतेचा मंत्र सांगणारे श्रि गाडगे महाराज.
माणसं:
विदर्भातिल माणसांनि जगभर आपल्या क्षेत्रात नाव कमावलयं. उदा. जमनालाल बजाज, माहादेव सदाशिव गोलवलकर के.बी.हेडगेवार(राष्ट्रिय स्वयंम सेवक संघ),विनोबा भावे,बाबा आमटे(महान समाज सेवक),राम गणेश गडकरी(कवि,लेखक),प्रतिभा पाटील(सद्याच्या राष्ट्रध्यक्षा),विक्रम पंडित(अध्यक्ष सिटी ग्रुप),पंजावराव देशमुख, सुरेश भट(मराठीत गझल चा आविष्कार करणारे),सुब्रमानिअम रामादोराइ, सि.के.नायडु, एस.के.वानखेडे,नितिन गडकरी, ई........
हा विदर्भाचा थोडासा आढावा घेण्याचा प्रयत्न आणि याहुन आधिक विदर्भात बरचं काही आहे या पहा आणि अणुभव घ्या. या विभ्भिन्न अंगाने नटलेल्या विदर्भाचा आणि पेटु द्या रणसंग्राम ईथल्या अधिकधिक विकासासाठी................
हल्ला बोल…………..

मला कसाब व्हायचंय

2009-09-16T07:20:00.000-07:00

शिक्षक आम्हां विद्यार्थाना विचारायचे मोठे होवुन तुम्ही काय होणार कुनी म्हणे Doctor, कुनी Engineer, तर कुनी Lawyer, पण आज बघीतल तर या सगळ्यांपेक्षा जास्त कमाई, ईज्जत आणि Publicity या आतंकवाद्याना मिळत आहे, बघांना या लादेननी येवढ मोठ काम केल तरी तो आजुन मोकळा व येवठंच नाही तर त्यांच्या जिवनावर पुस्तके लिहली जातात, लादेनला सोडा, तो तर फार दुरचा माणुस आहे, आपल्या जावायाचचं बघा ना किती आरामात आहे तो सासुरवाडित. आपला जावाई म्हणजे कासाब बरं का! जावाई याच्या साठी म्हणतोय कारण आपल केंद्र सरकार बायको सारखं त्याच्याखाली लोळतांना, आणि भाऊजींचे लाड पुरवण्यासाठी मेहुणीने तडफडावं तशी न्याय व्यवस्था आपल्याला त्यांची लाड पुरवतांना दिसतॆ आहे. म्हणुन कसाब ला जावाई म्हतोयं. त्यातही त्याला मिळालेली प्रसिद्घि ति केवढी, तो सकाळी किती वाजता ऊठला, त्यानी काय नास्टा केला, तो काय जेवला, त्याने दिवसंभर काय केलं, कधी झोपला, येवठंच नव्हे तर त्याला शिखं आली तरी चार चार Doctor हजर, ईथे सामान्य माणुस आपली न्यायालयात खटला लढायला चागंला वकिल करता येत नाही म्हणुन खटला हरतो, पंरतु या कसाबला गरज नसतांनाही वकिल देण्यासाठी जिवाचं राणं केलंय, काही दळभद्री पुढाकार घेतांतही, कसाब सारख्यांच्याच बाबतीत बरा आठवतो यांना मानवाधीकार. म्हणुन म्हणतोय मला कसाब व्हायचंय,

पाहीजे ति मनमानी करता येईल जेल मधिल जेवण आवडल नाही तर ताट फिरकवुन बिर्याणि मागता येईल, पेपर, पॆसे ई. गोष्टीची मागणि करता येईल. परत रोजच्या पेपर मधे फोटो, एक बातमी व लोंकांच्या तोंडांत सतत नावं जे कोणिच विसरणार नाही. बाकी यानां मारनारे व स्वतःही शहीद होणारे कामटे, साळसकर व ई. तसे हे सगळे येवठे महत्वाचे नाही आहेत. यांची नावे कोण लक्षात ठेवणार. असं माझं नाही आपल्या लाडक्या सरकार आणि ना. मुख्यमंत्री आशोक चव्हाण यांच मत आहे. कारण काही दिवसां पुर्वी एका पत्रकार परीषदेमधे ते करकरे सांहेबाचं नाव विसरले होते, त्यांना आठवतच नव्हतं. बाघा आता चांगल्या माणसांची नावे यांनाच आठवत नाही तर मगं, आपल्या सारघ्या सामाण्यांच काय? म्हणुन म्हणतोय मला कसाब व्हायचयं. काही दीवसां नंतर कसाबला सोडवायला एखादं विमान अपहरण झालं किंवा आपल्याचं न्याय व्यवस्थेने तो गुन्हा करतांना वयाने लहान होता, किंवा त्याला काही कळत नव्हतं तो काय करतोय ते, हे सांगुन मोकळ केलं तर कोतुक वाटण्यासारख काही नसेल त्यात. माझा न्याय व्यवस्थेवर संपुर्ण विश्वास आहे असंही म्हणता येत नाही आज, कारण सगळ्यात जास्त भ्रष्टाचार न्यायालयात होतो न्यायाधीशही भ्रष्ट आहेतं असं विधान नुकतंच प्रसिध्द झालयं. कॊतुक तेव्हा वाटेल जेव्हा आपलं सरकार त्याला मुक्त करुन पाकिस्तानात न पाठवतां इथेच ठेवुन खेतील व मुसलमानी मतांसाठी त्याला निवडनुकीच तिकिट द्यायला पुठाकार खेइल, व मुस्लिम मतांसाठी असलेली आपली लाचारी दाखवतील. म्हणुन म्हणतोय "मला कसाब व्हायचयं".

2009-09-08T23:39:00.000-07:00

हा अफजल असाच मेला हे त्रिकालाबाधित सत्य कुणीही नाकारू शकत नाही। आणि हे अफजल आसेच मारायला हवे । आणि मरायलाच हवे , आता बारी अफजल गुरुची आहे..............
पेटू दया रणसंग्राम............................
हल्ला बोल.......

संस्क्रुती X संस्क्रुती

2009-08-28T03:07:00.000-07:00

(महाराष्ट्र * बिहार)
महारष्ट्राच्या संस्क्रुतीची तुलना बिहारी संस्क्रुतीशी होणे केवळ अशक्य.
याच दर्शन नुकतच झालय. काही महीण्याआधी महाराष्ट्रात आपण डेक्कण-क्विण या रेल्वेचा ८० वा वाठदीवस साजरा केला होता. त्याच दिवशी बिहार मधे एक संपुर्ण रेल्वे जळण्याचा प्रकार घडला. हा केवळ योगायोग असु शकतो, आणि हाच योगायोग आज परत घडुन आलाय बरं का! आज दि. १८/०८/२००९ रोजी मुंबई महारष्ट्रात मेट्रो रेल्वे उभारण्याचे पाऊल उचलले गेले. दुसर्या टप्याच उद्दघाटन (भुमिपुजन) राष्ट्र-अध्यक्षा श्रिमती प्रतिभा पाटील यांच्या हस्ते झाले. आणि आजच पटणा (बिहार) इथे परत एका रेल्वेचे ४ ए.सी. डब्बे जाळण्यात आले.
तोडफोड, जाळपोळ हाणामारी, गुंडगर्दी ही बिहारी संस्क्रुती. आम्ही प्रगती आणि उद्दारा मधे विश्वास ठेवतो आणि ते विनाशामधे. हाच मोठा फरक या दोन संस्क्रुती मधे. सगळ्यात जास्त गुन्हेगारीचं प्रमाण यु.पी.-बिहार मधे, भ्रष्टाचार, घोटाळे, निवडनुकीत बोगस मतदान, आणि अपहरण व खडंणी हे तर तीथल्या प्रमुख व्यवसायापॆकी एक.

आणि आज तिथलेच भॆये मुबंई महाराष्ट्रात येऊन इथली हि सस्क्रुंती बिघडवण्याचा प्रयत्न करत आहेत. मुबंई मधील गुन्हेगारीत सर्वात जास्त आढळतात ते हेच, झोपडपट्या सर्वात जास्त ह्यांच्याच.
घाण पसरवणारे हेच, याता ह्यांचा हा गोंधळ मुबंई पर्यंत सिमित न राहता तो संपुर्ण महाराष्ट्रभर वाठतं चालला आहे. आवरा आत्ताही वेळ गेली नाही. नाहीतर..............

नथ्थुराम व जसवंत

2009-08-28T02:40:00.000-07:00

"देशाच्या विभाजना साठी जेवढे जिन्ना तेवढेच गांधीही जवाबदार आहेत." असे ठणकावुन सांगत त्यांच्या छातित ३ गोळ्या घालुन गांधी संपवनारे व स्वतःला पोलिसांच्या त्याब्यात देवुन फासी पत्करणारे ते नथ्थुराम विनायक गोडसे.
यांची आठवण आज या साठी येते आहे कि त्यांनी त्याच वेळी तडका फडकी निर्णय घेवुन हा मुद्दा जणते समोर मांडला, परंतु आजच्या आमच्या वरिष्ठ नेत्यांना त्याचा साक्षातकार आज तब्बल ६३ वर्षानी झालाय. ह्यांनी तर गांधिनाच नव्हे तर नेहरु व सरदार पटेलांनाही त्या रांगेत आणुन ऊभ केलय.
ह्यांच्यात आणि नथ्थुराम गोडसे मधे फरक येवठाच कि त्यांनि गांधी संपवलेत व यांनी नेहरु ,पटेलांच्या परनोत्प्रांत बोललेत. आणि हो गोडसेंनी मात्र जिन्नाला जवाबदार मानल होत विभाजनासाठी, हे मात्र जिन्नाला क्लिन चिट देत आहेत......
आज पर्यंत दिल्लीत बसलेलं सरकार (जे कि आपल्याच नाकर्तेपणा मुळे निवडुन गेलयं ते) पाकिस्तानसाठी हळहळ व्यक्त करत होत, आज तर भाजप ही त्याच मार्गाने जातांना दिसतयं.
आवरा, पकिस्तान चे लाड बस करा.
बस झालेत जिन्नाचे गुणगान, पाकिस्तानची मॆत्री आणि कसाब चे लाड. आता माजु द्या पाकिस्तान विरुद्द रणसंग्राम.............
हल्ला बोल............................

निवडणुक २००९

2009-08-28T02:15:00.000-07:00

नुकत्याच १५व्या लोकसभेच्या निवडणुका पार पडल्या, केंद्रीय मंत्रीमंडळ हि स्थापन झाल. संपुर्ण महाराष्ट्रात व संपुर्ण देशात पक्षांनी भरघोस मते मिळवुन हि लोकसभा निवडनुक जिंकुन सर्वांना आश्चर्याचा धक्काच दिला आहे. सर्वाधिक २१६ जागा या पक्षानी मिळवत सत्ता स्थापन केली. व भाजप ला केवळ १६० जागां वरच समाधान मानावं लागलं. खरं तर जास्त नुकसान झाल ते कोग्रेस प्रणीत यु.पि.ए. मधुन बाहेर पडलेल्या व पडु इच्छीना-या घटक पक्षानां, उदा. लालुप्रसाद यादव, रामविलास पासवान ( जे स्व:ताही निवडुन येवु शकले नाहीत ) आणि पंतप्रधान होण्याची स्वप्ने पाहानारे आपले शरद पवार साहेब. ज्याच्या केवळ महाराष्ट्रातच ९ जागा येवु शकल्या. आणि यातल्याही काही जागा ह्या निच्शितच होत्या, जश्या कि माढ्यातुन खुद्द पवार साहेब, बारामति मधुन प्रथमच उभ्या असलेल्या त्यांच्या सुपुत्री सुप्रिया सुळे, साताराहुन स्वयंभु संभाजी राजे, यांना तसं पाहता निवडुन येण्यासाठी कुठल्याही पक्षाची गरज वाटत नाहि. या व्यतिरिक्त उरलेल्या ६ जागा राष्ट्र्‌वादीने मिळवुन मोठा तिर मारलेला दिसत नाहि. आणि स्वप्न होत ........... जावुं देत जखमेवर मिठ चोळायला नको.

या मानाने शिवसेनेने या निवडनुकित चंगलि कामगिरि बजावली मागिल वेळेस १२ होते आत्ता ११ निवडुन आलेत. म.न.से. त्रास दायक ठरेल आसं वाटल होतं, पणं तो त्रास भ.ज.पा. ला भोगावा लागला. कर्नाटक वगळता तस भाजपानेही मोठी कामगीरी पार पाडलेली नाही खरं तर भाजपा मधे सद्दा स्टार प्रचारकांची कमी, एकसंघ भावनेचा आभाव दिसुन आला, व निवडनुक मुद्दा नीट माडंता आला नाही. स्टार प्रचारका बाबत बोलायच झाल तर मोदी एकमेव होते व त्यानी १३० हुन अधिक सभा घेतल्या, एकसंघ भावने बद्दल बोलायच झाल तर, इकडे मुंडे - गडकरींचे तानलेले संबंध आणि इतर.
निवडनुकिचा महत्वाचा मुद्दा होता आडवानिंना प्रधानमंत्री बनवायचा. या व्यतिरिक्त आत्कवादी हल्ले, सुरक्षेचा प्रश्न, बिघडत अर्थकारण, शेती विकास ई. अहो भारतात मुद्दे काय कमी आहेत काय. त्यामानाने राहुल गांधिच्या प्रयत्न चांगले मानवे लागतिल, कारण देशात मोठया प्रमाणावर मतदान होत ते गावां
मधुन व छोट्या स्थरांमधुन व राहुल ने हिच नाडी पकडत पदयात्रा काढल्या, सुरक्षा कवच तोडत सामान्यांन मधे मिसळुन त्यांचात् येण्याचा प्रयत्न केला. त्यामुळे राहुल गांधि हे गांवा गांवात मना मनात घर करु शकले. या निवडनुकिमधे हे चित्र सरळ समोर आलं आहे कि ज्याचा जनसंपर्क चांगला त्याला मते चांगली, याचिच माहाराष्ट्रातील काही उदाहरणे आहेत जसे कि यवतमाळ-वाशिम भागातील शिवसेनेच्या भवना गवळी, शिरुर मतदार संघातील शिवसेनेचे शिवाजीराव अ. पाटिल, पुण्याचे कलमाडी. खर तर शिरुर मधिल निवडनुक पवारांनी प्रतिष्ठेची केलि होति परंतु चांगल्या जनसंपर्कामुळेच ते जिंकु शकलेत.
निवडनुक म्हणजे भारतीय लोकशाहीतील महा‌उत्सवच, आणि आता वाट बघायची आहे ति म्हणजे या उत्सवातील आणखी एका पर्वाची म्हणजेच येत्या विधानसभा निवडनुकिची. कोन कुठल्या मुद्दा वर लठतय, कायं रणनीती ठरणार, भाजप हा मनसे शी युति करणार कि नाहि हा येणारा वेळच सांगेल कि या विधानसभेच्या रणसंग्रामा मधे कोण कोनाशी जुळवुन घेतयं आणि कोण कोनावर करणार हल्ला बोल....................

2009-08-13T04:32:00.000-07:00

Happy Indipedence Day to all my real Indians
माझ्या तमाम भारतीय बंधू - भगिनीना स्वातंत्र दिनाच्या हार्दिक शुभेच्छा..........

Jay HO..................

जिहाद जिंदाबाद

2009-07-28T00:30:00.000-07:00

SMILING KILLER: Hanif Syed, an auto driver and one of the three persons convicted by the special Pota court, is taken to Arthur Road Jail in Mumbai on Monday

A special Prevention of Terrorism Act (Pota) court on Monday found three persons, including a woman, guilty of carrying out the twin blasts at the Gateway of India and Zaveri Bazar in 2003, which had left 52 people dead. Hanif Syed, now 52, his wife Fehmida Syed, 49, and Ashrat Ansari, 38, now face the prospect of being sentenced to death for their heinous act
WHAT HAPPENED THAT DAY? Two powerful blasts took place almost simultaneously in two taxis on the afternoon of August 25, 2003। The first explosion took place at 1।05 pm at the crowded Zaveri Bazaar in Kalbadevi। Another blast took place just minutes later at the iconic Gateway of India। 52 people (36 at Zaveri Bazar and 16 at the Gateway) died and more than 100 were injured (Times Of India)
आता याला काय म्हणायचे??? ज्याने आतंकवादी करवाया मुंबई शहरात घडवून आणल्या आनेकांचे जीव घेतले तो न्यायालयात जातांना विजयाची खून दाखवत हसत हसत जातोय त्याला त्याच्या केलेल्या कामावर पश्च्याताप आजिबात दिसत नाही, उलट आनंद वाटतोय त्यानी जे केले त्याचा.......
आपल्या कमकुवत सरकारी धोरना मुलेच हे हरामी हनीफ जन्माला येतात। का अमेरिकेत ९/११ च्या हल्ल्या नंतर हमला झाला नाही????????? विचार करा .......
या कुत्र्या ला तर फाशी होणारच पण जो दूसरा कुत्रा कसाब नावाचा पिंजर्यात बंद आहे त्याला पहिला मारा....
नाहीतर ही पिसालालेली पाकिस्तानी कुत्री आपल्याला चावाल्या शिवाय राहणार नाही.........
त्यानी जिहाद जिंदाबाद बोलायच्या आधी गरजेचा आहे आपला भगवा
हल्ला बोल...............................

हल्ला बोल...........

2009-06-01T04:47:00.000-07:00

हिंदू द्रोही म्हणजे फ़क्त पाकिस्तानी मुसलमान नव्हे , तर ते हिंदू जे कसाब आणि अफजल गुरु सारख्या आतंक्वाद्याना शय देतात ते सुद्धा द्रोही आहेत।

आता खरच अस वाटते की करकरे , कामठे, इ। ची बलिदान फुकट गेलेत।

मरा मरा अशीच तुम्ही मरा, आम्ही आहोत न तुमच्या नावानी रस्ते , चौक, बांधायला आणि तुम्हाला हुतात्मा घोषित करायला, नाही हो करकरे साहेब कसाब नाही मारणार तो जवाई आहे आमचा, आमच्या सरकारचा.

2009-03-27T04:59:00.000-07:00

हिंदु नविन वर्षाच्या हर्दिक शुभेच्छा....

गुडी पड्व्याला विजयाची गुडी उभारा दारी सुख शांति नांदे घरी

जय हिंद.. जय माहराष्ट्र...........

लोकशाही आमच्या बापाची

2009-03-27T04:43:00.000-07:00

आपल्याला प्रत्येक गावांमधे, शहारांमधे ठिकठिकांणी काही सुचना बघायला मिळतात. उदा. "इथे थुंकु नये", "इथे कचरा टाकु नये", "गाडी लाऊ नये", या सुचनांबरोबर कही मजेदार गोष्टी बघायला मिळतात त्या म्हणजे जिथे या सुचना लावण्यात आल्या आहेत तिथेच नेमका कचरा टकलेला आसतो, थुंलेल असतं, आणि नो पर्किंग मधे गाडी लावण्यात जी मजा असते ना ति काही ऒरच, काही दिवसांआधी जिवाची मुंम्बई करायाला गेलो होतो, तिथे छत्रपती शिवाजी टर्मिनल ला उतरलो। सगळीकडे बरीच स्वच्छता दिसत होती, मुंम्बा नगरी म्हणजे स्वप्ननगरी, गर्दीचा माहासागर तरीही बरीच स्वच्छता बघायला मिळणे म्हणजे खरचं आश्चर्य, पण ते जास्त वेळ टिकल नाही. कारण पुढे तिथल्या सब-वे मधुन जात असतांना मला एक सुचना दिसली ति होती "ईथे थुंकु नये थुंकल्यास कारवाई होइल" परंतु काही थुंकी बहाद्दुरांनी आधिच त्या फलका वरच थुंकुन कारवाई करुन ठेवली होती. काय करणार आमच्या लोकशांहीनी दिलेला अधिकार तो, अशी काहिंची समजुत, नंतर आपणच बोंबलत फिरायच आमच्या देशात किती घाण आहे, अहो पण ति घानं केली कोणी, तुंम्ही आम्हीच ना, जर कोणि तुमच्या समोर घाण करत असेल, कचरा टाकतं असेल तर त्याला फक्त सांगुन बघा कि इथे घाण करु नको बाबा, बघा तुम्हाला काय एकायला मिळत ते...... "ही काय तुझ्या बापाची जागा आहे काय?" किंवा "तुला काय करायंचयं?" अस काही तरी ऎकावं लागेल. काय करणार शेवटी लोकशही ना.

नो पर्किंग मधे गाडी लावणे, झेब्रा क्रोसींग च्या पुढे गाडी उभी करणे, या पेक्षा ही धाडसी काम म्हणजे सीग्नल तोडणे, अहो लोकशाही आमच्या बापाची ना कोण अम्हाला काय म्हणनांर आहे. जर पकडलीच गाडी तर देउ ५०, १०० मामांचाही खिसा गरम. आसाच हा भ्रष्टाचार वाढत असतो, याची पाळे-मुळे आपणच वाढवतो आणि नंतर आपल्या देशात केवढा भ्रष्टाचार, लवकरात लवकर याच निर्मुलन व्हायलाच हवं, अश्या काही तरी गप्पा मारत असतो.
लोकशाही-लोकशाही म्हणजे तरी काय हो कुठेही काहिही बोलण्याची, काहिही करण्याची मुभा, स्वतंत्र म्हणजे लोकशाही का? असेलही कदाचित पण त्यालाही काही मर्यादा आहेत. आणि त्या मर्यादा पाळुनच त्याचा वापर केला गेला, उपभोग घेतला गेला तरच सर्वांगीन विकास होऊ शकतो, नाही तर केवळ भोबट पसारा जो सद्या आत्ताच्या परिस्थितित चालला आहे. जो तो येतो कुठल्याही परीस्थीतीला आपल्या परीने वळवण्याचा प्रयत्न करतो, बरं येवढच काय तर काही घोळ झाला तर लोकशाही चे दाखले देवुन मोकळे होतात. उदा. (माहाराष्ट्रात पसरलेले भैये), सगळ्यात जास्त घाण पसरवणारे, आजार पसरवनारे, जिथे जाईल तिथल्या स्थानिक लोकांचे रोजगार पटकवनारे हे भैये. कमी मजुरीत जास्त काम करनारा मजुर मिळतोय म्हणुन आपण त्याला काम देतो नंतर त्याचे दुषःपरीणाम भोगतो. खर म्हणजे भैये हा प्रकार एखाद्या स्वस्त दारु सारखा आहे किमंत कमी पण दुषःपरिणाम जास्त. परंतु जेव्हा यांना ईथुन काढण्याचा प्रयत्न केला गेला, त्याच बरोबर नविन जनपत परत नं येवु देण्याचा प्रयत्न केला गेला, तेव्हा तेव्हा काही भामटे उठले आणि लोकशाही चे दाखले देऊ लागलेत. काय तर म्हणे या देशा मधे कोणिही कुठेही येऊ जाऊ शकतो, आहो मान्य आहे त्यालाही काही मर्यादा आहे."अतिथी देवो भवः" हे आम्ही सुध्दा मनो भावे मानतो पण अतिथी चार दिवसाचा असेल तर आदरतित्थ करण्यात मजा. असच जर चालु राहील तर माहाराष्ट्राचा उत्तर प्रदेश ,बिहार व्हायला वेळ लागणार नाही. आपल्या लोकशाहीने आपल्या संविधानाने आपल्याला भाषे नुसार प्रांत वाटप केले आहेत. तर प्रत्तेकाच हे कर्त्वय आहे कि त्याने आपल्या परीने आटोकाट प्रयत्न करावेत आपला प्रांत सुधरवण्यासाठी, जर प्रत्येकाने हा विचार केला तर हा देश सुधरायला प्रगत व्हायला वेळ लागनार नाही. पण याचा अर्थ असा नाही कि आपला प्रांत सुधरवण्यासठी ईतर प्रांतावर आक्रमण करावेत. आज गुजरात कडे बघा कसा प्रगत होत चालाय तोही इतरांच नुकसान न करता स्वताः च्या पायावर, आणि तोच बिहार कडे बघा, केंद्रीय मंत्रीमंडळात पद मिळालं तरी ही बिहारची प्रगती ध्धिम्म. लोकशाही-लोकशाही म्हणत लोकशाहीची व्याख्या कराणार्यांनीच लोकशाहीची कशी धिंड काढली आहे ते आपण बघतोच आहोत, मंदीच्या काळात लादलेल्या निवडनुका असो वा अनुकरार असो, किंवा बोफोर्स चे घोटाळे असो. तस पाहाता लोकशाही या विषया वर बोलण्या सारख आणि लिहण्यासारख बरच काही आहे. पण हा "पण" आडवा येतोय, असो परंतु आता अधीक बोलण्यापेक्षा आणि लिहण्यापेक्षा मला वाटत लोकशाही समजुन घेणे महत्वाच आहे. काहीतरी क्रुती करणे गरजेचे आहे.आणि याची सुरवात स्व:ता पासुन करणे गरजेचे आहे. म्हणुन म्हणतोय आता वायफळ बडबड करण्या पेक्षा आता एकच विचार

हल्ला बोल..............

जय हिंद जय माहराष्ट्र........

"मजबुरो ने मजबुअरो को खुदा बना लिया"

2009-03-17T06:17:00.000-07:00

आज सगळीकडे आतंकवादी कारावाया फारच माना वर करायला लागल्या आहेत . नुकताच झालेला मुम्बंईवरील हल्ला विसरता येन्या सारखा नाही, रोज १ नविन संघटना जन्माला येते आणि आपल्याला त्यांच्या जिहाद नावाच्या विक्रुत मनोव्रुत्तीला दररोज सामोरे जावं लागत. हे आपले शेजारी कुत्रॆ ईथे येवुन उन्नमात माजवतात, ह्यांचा हा गोंधळ आटपुन झाल्या नंतर आपल्या आदरनीय राजकारन्यांना कळतं की सुरक्शा व्यवस्था कमी पडतं आहे ति वाढवायला हवी, मगं आपल्याला सगली कडे बंदुकधारी सॆनिक बघायला मिळतात जे आपलीच कसुन चॊकशी करतात, जनु आपनंच बोंम्ब घेउन फिरतोय असे. असो त्यांचा तरी काय दोश ते त्यांच काम कारतायेत. परंतु हि सुरक्शा वाढवली तरी हे परत येतात कसे, आता प्रत्येक शहरात, प्रत्येक चॊकात तर पोलिस येउ शकत नाही. म्हनुन आपल्यालाच प्रत्येक वेळेस सतक्र राहवं लागनार आहे. हो हे आपल्यालाच कराव लागनार आहे कारण आपल्या केंद्रात बसलेल्या नाकर्त्या राजकारन्यानं कडुन काही होइल याची आपेक्शा नाहि. होय आदरनिय या शब्दावरुन नाकर्ते या शब्दावर यावं लागलं कारण ज्याला-त्याला त्याची लायकी दखवुन देने गरजेच असतं, माहित पडलं उद्या हे आफजल गुरु बरोबर, कसाब ला हि माफं करतीलं, करतीलं कायं केलचं म्हनुन समजा, त्या आबु सालेम ला निवडनुकिचं तिकीट देनारे, हे कसले आलेत आदरनिय, एक ५ वर्ष थांबा अफजल गुरु हि तुम्हालां लोकसभेत दीसेल, मुसलमानी मतांसाठी चाललेलं हे घानेरड राजकारनं किती दीवसं सहनं करायच, काय हो, पकिस्तानी आणि आतंकवादी मुसलमानांना माफ करुन तुम्ही कोनत्या मुस्लिमांची मते मिळवण्याचा प्रयत्न करतायं, भारतीय मुसलमानाला हे कधीचं मान्यं नाहि , आणि नकोच आसायला. मुसलमानांना हि विनंति आहे कि त्यांनी भला मोठा मोर्चा लोकसभेवर न्यावा आणि मागणी असावी अफ़जल गुरुला फ़ासी, तरचं हा एकोपा जुळेलं .
परवा पुण्याच्या एम. जी. रोडवारीवरील कोहिनुर होटेल मधे चहा पितांना कानावर काही शब्द आलेत आणि आपोआपच बाजुलच्या टेबल वरील संभाषना कडे माझ लक्श गेलं, ते वाक्य असं होत कि "मजबुरोने मजबुरोको खुदा बना लिया" खरं म्हणजे कोहिनुर होटेल हे मुसलमांन साठी राखीव आहे कि काय आसं वाटत पहिल्या टेबल पासुन ते शेवट प्रर्यंत फक्त तेच, आणि त्याच ठिकाणि मि हे वाक्य ऎकलयं ते हि एका व्रुद्ध सुशिकक्शित मुसलमानाच्या तोंडुन, त्यांच्या या बोलण्याचा अर्थ मला संपुर्ण संभाषन ऎकल्यावर कळला. त्यांचा अर्थ असा होता कि, ह्या आतंकवादी संघटनांचे म्होरके हे साले "आदत से मजबुर" आणि त्या ंच्यासाठी काम करनारे "गरीबी ऒर भुक से मजबुर". ही आहेत आमच्या हीदुंस्थातील मुस्लीमांच मतं, हो हे सगळं जरी बरोबर असलं तरी त्याची गरीबी आणि भुक तर आपण दुर करु शकत नाही. ति दुर राहावी म्हणुन आपण आधीच त्यानां ५५ कोटी फ़ाळनीच्या वेळेस दिले होते, त्याचा त्यांनी काय वापर केला हे आपणं बघतोच आहोत, कश्मीर काय, कारगिल काय, आता तर थेट मुम्बंई पर्यंत येवुन पोहचलेत हे साले. तो मुश्शर्फ एथे एउन परत परत कारगिल होइल आशि धमकि देतो आणि आम्हि त्यला जामा मशिदित पोलिस संरक्शनात नेतो नमाज पठायला, या नपुंसक राजकारन्यांन मुळे आपल्याला हे दिवस बघायला मिळतायेतं, तर आता वेळ आली आहे ह्यानां आपली म्हणजेच सामन्य जणतेचि ताकद दाखवायची,म्हणुन म्हणतो

हल्ला बोल.........................
जय हिंद, जय माहाराष्ट्र....

2008-05-20T09:24:00.000-07:00

KAKA SAHEB GADAGILANCHA PUTALA.............................................
पुने शहरामधे अनेक पुतले आहेत. कर्वे नगर इथे कर्वेन्चा, बलगधर्वला झाशिच्या रानिचा, गरवारे पुलावर शम्भु राजान्चा,,, हे आनि असे अनेक पुतले आपल्याला प्रत्येक चौकत पहय्ल मिलतिल. असाच पुन्याच्या मध्यभागि उभारला गेला आहे काकासाहेब गद्दगिलान्चा पुतला. त्यान्च्या माहान कार्यास अभिवादन म्हनुन य पुर्नाकृति पुतल्यान्चे अनावरन करन्यात आले. या चौकतिल रहदारिचा रस्ता आप्ल्या परिचयचा आहेच. बाजिराव रस्त्या वरुन येत असलेल्या व शिवाजि रस्त्या वरुन जत असलेलि वेगवान वाहने आपल्याला पाहायला मिलतिल इथे रस्ता क्रोस करन्याआधि देव आथवावाच लागतो.'देवा सुखरुप नेरे बाबा' हि प्रार्थना मनात येतेच, विश्वास नसेल तर लगेच आज्माउन बघा.
काहि दिवस अधि इथे एका विर्ध्थाचा म्रुत्यु पिएमति च्या खालि येउन झाला. सन्तप्त नागरिककिन्न लगेचच ८० बसेस चि तोद्दफोद्द केलि शेजरिच पोलिस चौकि आसुन सुद्धा पोलिस वेलेवर आले नाहित म्हनुन रोश अधिकच वाधला
काहि दिवसानि लगेचच मगनि झालि कि हा पुतला हलवला गेल पहिजे, गाद्दगिल कुतुम्बाचि पर्वानगि हि मिलालि अनेक सन्घतन्नानि निशेध कर्नरि फलके जगोजागि लावलित, 'हा पुतला कधि हलवनार' य अशयाचि म्हन्जेच सरल अपघतच दोश पुतल्या वर ताकुन मोकले. शेवति निशेध करनरि पुतले हलवलि पलिकेने तरि पुतला 'जैसै थे' अवस्थेत आहे.
कदाचित ह पुतला भविश्यात हालविल्या जाइल हि. परन्तु विचार करन्याचि बाब हि आहे कि खरच या अप्घातन्च खापर ह्या पुतल्यान्वर फोदने कित्पत योग्य आहे. आप्ल्या बेशितपनावर पन्घरुन घल्न्याचा के विलवाना प्रयत्न दुसर काय पुतले हलवले गेले नाहि म्हनुन निशेध करनारे आपनच,आनि एखदा हलविल्या गेलाय म्हनुन दन्गलि व जलपोल्त करनारे हि आपनच,..... ह पुतला इथेच बसवला गेला पहिजे म्हनुन अग्रह धर्नरेहि आपनच आनि त्याला पहिजे ति वर्गनि द्यायलहि तयार......... या सगल्या खर्चा पेक्श्या घारोघरि सन्दास बन्धा, रस्ते बन्धा, गरिब मुलाना शिकन्या साथि व रोजगार देन्यास मदत करा. हे सगल कहि करयला नको ह्या बाबतित आपनहि असे व सरकार हि तसे 'धिम्म' कहि मिलाल नाहि म्हनुन आपन त्याना दोश द्यायचा व ते आप्ल्याला आशवासने देनार हि देवान घेवान अशिच चालुद्दा म्हन्जे झालाच उद्धार.
खर्च स्वता: मधे दोकावन्याचि वेल आलि आहे. खरच आपन वाह्तुकिचे सगले नियम पलतो का सिति बस ने झेब्रा क्रोसिइन्ग वर जाउ नये गेल्यास लगेच त्याच कोनितरि फोतो घेनार व पेपरला देनार. परन्तु स्वता: हि तिच चुक करतोय हे मात्र विसरनार, दुसर्य कदे एक बोत दाखवताना तिन बोते आपल्या कदे आहे हे मात्र विसर्तो. म्हन्जेच आप्न तिप्पत दोशि आहोत हे विसर्तो. जोप्र्यन्त हे समजुन घेन्यचा शहनपना उपजत नहि तोप्र्यन्त हे अप्घत होनरच य पघतन्ना हे पुतले नहि तर आपनहि जबाबदार आहोत हे समजुन घेन्यचि गरज आहे.
आज जर कोनि मला हि शस्वति दिलि कि ह पुतला हलवल्या नन्तर इथे कुथलहि अपघात होनार नाहि तर मि स्वता: कुदल फव्दि घेउन कामाला लागतो. एकच सनगावस वाततय कि पुनेकरच नाहि तर पुन्याबहेरुन येनार्यानि हि बेशिस्तपन व आलस झतकुन नियम पाललेत तर हमखास असले जिवघेने अपघात होनार नाहि.
हि 'माझि शाश्वति' .......................................
धन्यवाद.....
स्वप्निल देमापुरे

2008-04-05T01:36:00.000-07:00

नमस्कार,
मी स्वप्निल देमापुरे घेउन अलोय ransangram.blogspot.com
अपल्या सेवेत या मधे अपनास शिवाजी माहाराजान बरोबरच शैश्निक,सामाजिक, व राजकिय विषयां वरचे लेख व विचार वाचायला मिळतील व ते अपल्याला आवडतिल अशि आशा व्यक्त करतो........................................
व महाराजंवर लिहिलेल्या मझ्या या कविते पासुन याचा श्री गणेशा करतोय.

जन्म घ्या तुम्ही जन्म घ्या
राजे पुन्हा जन्मास या
शिरि शिरपेच हाती समशेर शोभती
अश्वरुढ होई राजा शिवछत्रपती
हे राजे, तुम्हा हिन्दुह्रुदय पुकारती
भगवा धरुन हातात या..
राजे पुन्हा जन्मास या. १

कावा गनिमी करुनी, धर्मरक्षिण्यास
फाडिले अफजल खानास तसा
आज सरकार म्हणे त्यास फासी नको.
फाडण्या पुन्हा खानास या
राजे पुन्हा जन्मास या. २

नाव घेती तुमचे किती, परी
चरित्र कुणा का ना उलगडे तरी?
राजकारण करी, ती नावावरी,
शिकवण्या धडे राजकारणाचे या
राजे पुन्हा जन्मास या. ३

पुन्हा महाराष्ट्र नवनिर्माणास या
मराठि अस्मिता जागविण्यास या
नको बांधणि किल्ल्याची आम्हा आता
माणुस मराठि एकदा जोडण्यास या
राजे पुन्हा जन्मास या. ४

जाणत्या राजास ला़ख्-लाख मुजरा असो
स्विकारण्या माझ्या मुजर्यास या
राजे पुन्हा जन्मास या.

जन्म घ्या तुम्हि जन्म घ्या
राजे पुन्हा जन्मास या. ५

स्वप्निल.